Yazar Hazretleri
@Hzyazar
Yorgun Satırlar (2014)
İnfazlık Acılar (2020)
Portreler (2022) Kitapları yazarı.
Yorgun Satırlar
İnfazlık Acılar
Portreler
Yorgun Satırlar
İnfazlık Acılar
PortrelerIğdır
Iğdır, 6 Haziran
239 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Kitabın konusu, öyküsü aslında çok daha iyi işlenebilirdi diye düşünüyorum. Serinin ilk kitabı olan üç'ten sonra bu kitap biraz karışık ve boğucu gibiydi. Konular arası bağlantılar daha iyi işlenebilirdi diye düşünüyorum. Genel olarak hem beğendim hem beğenmedim. Vaktinizin bol olduğu bir vakitte okunabilecek bir kitap.
Reklam
uzun zaman sonra şiir kitabı okumaya karar verdiğim de elim hiç aklımda olmayan Şükrü erbaş rafına gitti ve direk bu kitabını okumaya başladım. Kitabı sindire sindire, tabir yerindeyse içime çeke çeke okudum bütün şiirleri. Anlamlı onca şiir, onca söz beni düşünmeye itmesinden öte ağlatmaya kadar götürdü. Diyecek çok söz bulamıyorum, Naif şairimiz Şükrü Erbaş özlem dolu bir şiir kitabı vermiş bize. Hem geçmişe, hem kaybettiklerine duyduğu dolu dolu bir özlem kitabı bu.
İnsan sevdiğinin ağlamasını özler mi? özlüyormuş...
Uzun zaman sonra Sabahattin Ali okumak ne güzel oldu, ne iyi geldi. Kitabin icerisinde şiirlerden notlara, öyküden çizime ne ararsanız var. Kitaba ismini veren eseri yer yer sıkılarak okusam da sonunun böyle bitmesi beni biraz üzmedi değil. Fakat kitabin ben de ayrı yer oluşmasına sebep olan kısımlar `` Asıl büyük tehlike bugünkü ehliyetsiz iktidarın devamıdır '' ve
"Kadınlar üzerine bir konferans" kısımları oldu. Kadınların, kızların değeri anlaşılması adina ne güzel bir yazıydı öyle. Ama üzgünüm ki halen bilinmiyor. Sırça köşk eseri ile Sabahattin Ali'nin siyasi fikirleri ve düşüncesi beni çok etkilemişti, bu kitapta ise bambaşka bir düşünceye soktu beni siyasal anlamda. Kendisinin ne denli ileri görüşlü olduğunu, ne kadar geniş kapsamlı düşünebildiğini bir kez daha öğrendim. Bu dünyadan iyi ki geçtin, nur içinde uyu.
9/10
Beğendi
·2021 14. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 12 Aralık 2021 23:22
·Karabasan kitabı ile Wulf Dorn serisini bitirmiş bulunmaktayım. Kitapta yeri geldi şaşırdım yeri geldi gerildim yeri geldi ters köşe oldum hatta yeri geldi ağladım. Wulf Dorn'un bu kitabi beni duygusal olarak düşünmeye itti. Son kısımlar da şaşırmaya doyamadım desem yeridir. Kitap hakkında diyecek hem çok söz var hem de diyecek bir şeyim yok neredeyse. Hayatımızın tek yönlü yolculuğunda umarım takılı kalmayız hiç bir anda. Kalemine sağlık Wulf!
Wulf Dorn'un okuduğum kitapları arasında ki beni germek dışında sürekli düşünmeye iten ilk kitap oldu travma. okurken hem gerildim hem düşündüm hem de tüylerimin diken diken olmasını iliklerime kadar hissettim. Travma, alışık olduğum Wulf kalemine farklı bir tür olmuş ve çok da güzel olmuş. Yaşadığımız dünyayı yaşanabilecek şekilde bırakıyor muyuz acaba?
Reklam