Yaram Yarimdir
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
BEN SENİ Bu Kadar SEVMEMELİYDİM
bilirdim cezası ağır olacak,
ben seni bu kadar sevmemeliydim
bilirdim bu sevgi çok ağlatacak
bilirdim bu dünya ezelden böyleydi
seni de alacaktı elimden
seni başkaları okşayacaktı
ben deli olacaktım hatıralarda
ben seni bu kadar sevmemeliydim
günah sende değil bendedir amma
ben sensiz kalamam ölürüm dedim
ömrümü erittim bu heyecanla
belki kızdı (gücendi) büyük Yaradan
seni benden alıp sensiz yaşattı
amma yaşamıyorum ben sensiz inan
talihim sus deyip sensiz yaşattı..
En aciz halimle sevdim seni!
Kusuruna dizilmiş methiyeler buldum, Gözlerine atıfta bulunduk o ferle bir olup, Cezmini lütuf bilip intisap ettik...
Esefle kınansak, mesulü bendim, Kudretini senden diyerek salih bildik,
Firaklar çağlasa nadim olan ben,
Bir duanın meczubu oldum!
Bir görümlük canım olsa,
Senindi bildin!
Sevmek neymiş birgün anlarsın
Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine
Sevmek neymiş birgün anlarsın
Birgün anlarsın aslında herşeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelirde sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın
Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek neymiş birgün anlarsın
Birgün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu igrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersinde aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek neymiş birgün anlarsın
Birgün anlarsın sevilen dudakların
Sevilen gözlerin erişilmezliğini
O hiç beklenmeyen saat geldi mi