Herax
@Iapetos
31 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Ve ben kendime geliyordum. Kararlar, yeminler, ahitler, karanlıkta dökülen gözyaşları birbirini kovalıyordu. Fakat ne faydası vardı? Ne yaşadığım hayatı beğeniyor, ne yenisine gidebilecek kudreti kendimde buluyordum. Her şeyden düpedüz kopmuştum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İçimde o zamana kadar duymadığım bir eziklik vardı. Bu korku değildi, acı değildi. Ancak kendisine ihanet eden insanların duyacağı bir azaptı. Bir ucu iğrenmede biten garip bir duygu. Böyle günlerden birinde idi. Bir ara gözüm karşıdaki aynada kendi hayalime erişti. İki yanına asılmış paltoların arasında kendi yüzümü o kadar memnun ve biçare, o kadar zelil ve her tarafa sürüklenebilir, her şeye mukavemetsiz ve her şeyden istifa etmiş gördüm ki, bir an billurun beni kusacağını, kendi suratımı ayaklarımın ucuna fırlatacağını sandım. Fakat hayır, hiç de böyle olmadı. İkinci, üçüncü bakışta bu hayale de alıştım. Her şey müsavi idi.
Emine'nin ölümüyle son tutunduğum dal da kopmuş gibi büsbütün boşlukta kaldım. Kaybettiğim şey benim için o kadar büyüktü ki ilk önceleri bunu bir türlü anlayamadım. Ne de hayatımdaki neticesini ölçebildim. Sade içimde simsiyah ve çok ağır bir şeyle dolaştım durdum.
Cezmi'nin ağzından çıkan lakırdı:
"Şehzadeler gitti de beni niçin ölmeye bırakmadın?..." sözünden ibaretti.
Sayfa 312
Süleyman - Vallahi efendimiz! Ettiğim araştırmalara, tahminlere göre tertip ya hiç mevcut değildir, ya hep mü-
kemmel olarak mevcuttur.
Şehriyar - Mirza! Siz fırsatı bugünlerde keramet derece-
sine kadar götürmeye başladınız. Demek yolda gebe bir hatuna rast gelseniz karnındaki çocuğu ya kız, ya erkek olduğunu da tahmin edebileceksiniz.
Sayfa 261