Sevginin beş derecesi vardır:
Birincisi, hoşlanmadır, yani karşısındakinin görü- nüşünün veya ahlâkının kendisine hoş görünmesidir. Arkadaşlığı doğuran duygu da budur.
İkincisi, diğerini görme ve yakınında bulunma arzusun- dan ibaret olan hayranlıktır.
Üçüncüsü, diğerinin yokluğunda insana yapayalnızmış hissini veren gönül ilişkisidir.
Dördüncüsü, zihnin hep sevgiliyi düşünüp onunla meş- gul olduğu hâl olan sevdalanmadır ki buna aşk da denir. Beşincisi, insanı gitgide yemeden, içmeden ve uykudan kesen kara sevdadır.