Tahta, beton, teneke, toprak, saman damlarımızla iki milyardan artığız,
kadın, erkek, çoluk çocuk.
Ekmek hepimize yetmiyor,
kitap da yetmiyor,
ama keder
dilediğin kadar,
Su başında durmuşuz.
Önce kedi gidecek,
kaybolacak suda sureti.
Sonra ben gideceğim,
kaybolacak suda suretim.
Sonra çınar gidecek,
kaybolacak suda sureti.
Sonra su gidecek
güneş kalacak;
sonra o da gidecek...
henüz hiçbir zaman zekanızı bir kar çukuruna atamadınız. buna yetecek sıcaklığınız yok çünkü. onun için soğuğun verdiği hazzı tanımazsınız; fakat zekaya ait şeyleri pek gizli tutuyorsunuz ve hikmetinizden çok defa kötü şairler için bir hastahane ve düşkünevleri yaratıyorsunuz.
Siz bana ılık geliyorsunuz. halbuki her derin ırmak soğuk akar. zekanın en iç pınarları buz gibi soğuktur. sıcak elleri ve çalışan insanları serinletir.