Bu kadar acı verici olacağını düşünmemiştim dedi. Herkese yardım etmek istemiştim sadece, herkesin mutlu olduğu bir gelecekte birbirimizi görmek istedim. Bu kadar acı verici olamaz sanmıştım. Belki, yalnızlıklar giderdi. Herkesin içindeki büyümeye hazır olan o çocuğu büyütebilirdik. Beraber... Çok şey vardı yapacak... Şimdi artık kendime güvenemiyorum, doğru belki de söyledikleri gibi beceriksiz ve değersiz biriyimdir. Belki, dedikleri gibi hep yanlış kişilere güvenmisimdir
Kafamı yorgana gömmüş, çıkartmak istemiyorum. Ama, biliyorum. O gün gelecek, çıkartmalı ve korkularımla yüzleşmeliyim. Yine de o zaman gelene kadar kendimi korumak istiyor gibiyim. Çok üzgün, yorgun ve kırılmış hissediyorum. Birileri yine gelip bana bağırmali mi? Bagirmayin. Çünkü ne hissedecegimi ve ne diyeceğimi bilmiyorum. Sadece korkuyorum, belki de basit bir sarılma? Evet, evet!
Şöyle düşününce herkesin isteği, basit bir sarilma kadar yakında.
Yas tutuyorum sessizce. Kime? Galiba kendime.