Arife
@Idesu27
Türkçe Öğretmeni
Dokuz Eylül Üniversitesi
İzmir
Soma, 27 Ocak
63 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Bir İkindi Vakti Tebessümüİnsan ve Duygular
Kaç yıl oldu Arife’yi tanıyalı? Kaç zamandır hatırımda bilmiyorum ama epeydir orada... Hayatımı anlamlandırırken kedilerle özdeşleşmek, kurduğum oyunlardan sadece biri. Onunla aynı ismi paylaşmak da bu oyunda tatlı bir iz, kim bilir?
Her iki kitabı da birkaç saat içinde bitirivermişim.
İkindi vakti hoş bir tebessüm gibi gelip geçti.
——
Kitaba dair:
Genel olarak serinin ilk kitabını daha çok beğendim fakat ikinci kitaptaki Marika’nın Hikayesi favorim oldu. Hüzün ve mutluluk kol kola yürüyor bu kitapta. Zıpırlık da hemen arkalarında.
Tüketime dair herhangi bir beklentiniz olmadan okursanız bir pazar gününü keyifli geçirirsiniz.
Keyifli okumalar…
Reklam
İş Hayatında Odaklanma1000Kitap
Bu kitabı bir öneri üzerine almıştım. Başlığını gördüğümde, “odaklanma” kavramının daha genel ve bütünsel bir biçimde ele alınacağını düşünmüştüm. Ancak kitabın ilerleyen bölümlerinde konunun daha
Aynı gezegende birbirine zıt hayatlar yaşayabilme ihtimali…1000k
“Kendi zamanını başarıyla yansıtan fakat zamansızlaşamayan bir kitap”
2000’li yılların ruhunu derinden hissettiren bir eser. Yazı dili, kullanılan özlü sözler, hayatın akışı ve karakterlerin duygularını yansıtma biçimleriyle okuru yirmi yıl öncesine götürüyor adeta.
Genel izlenimim şu, kendi zamanını başarıyla yansıtan fakat zamansızlaşamayan bir kitap. Bunun nedeni yazarın, insanın hallerini aktarırken yüzeysel gözlemlerden beslenmesi ya da kişisel penceresini fazlasıyla odağa almış olması. Bu fikirlerimin yanı sıra kitabın genel yapısı ise oldukça hoş. Birden çok kısa hikâyeden oluşan eser, insana dair halleri farklı yönleriyle sunuyor. Başlık, hikâye başındaki sözler ve hikâye sonundaki şiirler bir bütünlük oluşturuyor.
“Altı dokuzluk hayatlar!”
Aynı gezegen üzerinde birbirine zıt hayatlar yaşayabilme ihtimali…
Kitabın kapağı da bu çıkarımımı doğrular nitelikte. Kitabı okurken en keyif aldığım kısımlar; sayfanın sağ üst köşesine yerleştirilmiş derinlikli cümleler ve hikâye sonundaki şiirler oldu. Çünkü bu eklemeler, anlatılanları edebi açıdan daha da pekiştiriyor. Hikâyeler yalın bir dille aktarılırken, hikâye başındaki sözler daha kapalı bir anlatıma sahip. Onlar üzerinden çıkarım yapmaya çalışmak benim için oldukça keyifliydi.
Eskiye özlem duyan, 2000’li yılların rüzgârına kapılmak isteyenlere bu kitabı tavsiye edebilirim. Zaman içinde ahlak normlarımızın, doğru-yanlış algılarımızın ve duygularımızın ne denli değişip değişmediğini bu hikâyeler üzerinden görmek, hayata farklı bir pencereden bakmamızı sağlayabilir.
Senfoni Niteliğinde Bir KitapEdebiyat
Portakal Ağacında Oturan Kadın, bana bir kez daha gösterdi ki özgürlük, direniş ve mücadele evrenseldir; insan istenci özünde hep aynıdır.
Kitabın konusuna bakacak olursak Nikaragua'da
Savaşın Orta Yerinde Bir BeyrutEdebiyat
Muz Sesleri'ne şu sözlerle seslenmek istiyorum:
"Cehennemin orta yerinde açardı gül bahçeleri..."
Reklam