Ben sizden de değilim diğerlerindende.Ben,ölüme dair yemin etmeyenlerden,tehdit savurmayanlardan,dinini ve ırkını aklının yerine koymayanlardanım.Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.
Tanrı varsa,ki ben olmadığına gerçekten inanıyorum,insan aklının sınırları olduğunu da bilir.Yoksulluğu,haksızlığı,açgözlülüğü,yapayalnızlığı,bütün bu karmaşayı o yaratmadı mı? Mutlaka çok iyi niyetlerle girişmiştir bu işe,ama sonuçlar bir felaket.Tanrı varsa,bu dünyayı erkenden terk etmeyi seçen yaratıklara karşı cömert davranacaktır,hatta bizleri burada vakit harcamaya zorladığı için özür bile dileyebilir
Vahşet... Gömülmeyi reddeder... Halk arasındaki inanışlar, hikayeleri anlatılana kadar mezarlarinda yatmayi reddeden hayaletlerle doludur.
- Judith Herman, Travma ve İyileşme