Ayın solgun ışığında sen oyununu oynuyorum. Her kimsem ben. Sen her kimsen. Nerede olduğuma, kim olduğuma, nereye gittiğime dair tüm fikrimi yutuyor karanlık. Yıldızların arasında yürüyorum gök boyunca... Ayın altında bir düşler teslisi.
Çocuklar gerçekleri sizin ya da benim gibi görmüyorlar. Aslında, kendi resimlerini de görmüyorlar. Gerçek, onların gerçeği, ne gerçek manzarada, ne de bu kâğıdın üzerinde.