Kırılmaması için hiç kullanılıp keyfi çıkarılmamış, sürekli rafta duran, hiç açılmamış bir oyuncak gibi yaşıyordum. Ben oyuncak olmak istemiyordum. Ben bir insan olmak istiyordum. Gerçek, canlı bir insan. Kesikleri , çürükleri, savaş izleri ve kırık bir kalbi olan. Yaşayan, gülen, incinen ve iyileşen bir insan
Bu imkansız istemek gibi bir şeydi.
~Adeline♡
Arkasında bu kadar samimi bir hicran ile ağlayacak insan bırakmak, dünyada kendinden bir parça bırakmak demektir. Şu halde ölüm bile insan için ancak bir yarım felakettir.
Belki çocukça bir fikirdir, felsefe kitaplarında yeri yoktur ama ben, saadetii ikiye ayırırım;
başkalarından alınan saadet,
başkalarına verilen saadet. Benim için hakiki olan başkalarına verilen saadettir.♡