İnsan, bir başka insanla ya da herhangi bir olguyla arasındaki ilişkiyi biçimlendiremezse, bu ilişki yok demektir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Beni ben olarak raylar üzerinde götüren trenlerde algılıyorum gerçek dünyamı. Duran her şey sıkıyor beni.
Genç yaşlarda, henüz bana, yaşamı yaşanır kılan bu duyguya varmadan önce,
gidememek, derin, derin, derin bir acıydı.
Yaşamın sonu hiçbir zaman bana ırak gözükmedi. Her yüzde, her solukta,
her büyüyende, her yaşlananda, her sarılmada, her sabahta gördüm yaşamın
sonunu.
Hangi yolculuğumun hangi anındayım. Oysa hiç yolculuğa çıkmam. Her an ve her yerde, daha önceleri ve şimdi hep sürekli bir yolculukta değil miyim. Böyle yaşamadım mı. Böyle yaşamıyor muyum. Böyle yaşamayacak mıyım.