Yalnız evler görkemli. Mağazalar görkemli. İnsanlar iyi giyimli. Ama içlerinde soluk yok. Soluk yok.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Her davranışında gene kendini yaşıyorsun, bir yolculuğa
çıkmak için de bu nedenle karar veremiyorsun. Nasılsa her gittiğin yerde
kendinsin.
Artık gitmeyeceğim. Nereden geldiğim sorusunu yanıtlamak
istemiyorum. Hiçbir yerden gelmiyorum. Kendimden başka.
Tren raylarını severim. Bağımsızlığı, gidebilmeyi, kalmak zorunda olmamayı, uymak zorunda olmamayı anımsatır. Tren rayları bir tür bağımsızlıktır benim için.
Kimse her insanın yaşamının ortak yanları olduğunu düşünmüyor.
Özlem. Acı. Diğer sözcükleri kullanmıyorum.