*İlkbal
@Ilkbal34
654 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
CENGİZ AYTMATOV;Babasının savaşta kaybetmiştir. İkinci dünya savaşının yokluk yıllarını babasız geçiren Aytmatov,çocuk yaşında çalışmaya başlamıştır. Annesi dört çocuğunu kendisi büyütmüştür.
Savaşın en iyi tanığı olan Aytmatov, bu ilk romanını "TOPRAK ANA" 1963'te yazmıştır.
Bu kitabını Anne ve Babasına sunduğunu söylüyor Aytmatov,ilk sayfasında.
Aytmatov,bu romanını, yaşadıklarını, hissettiklerini bizlere o kadar yalın ve akıcı bir şekilde anlatıyor ki,adeta okurlarına yaşatıyor. Insanın en derinine,kadar inmiş, en can alıcı noktasını bulmuş ve acıyı hissettirmiştir.
Gerçi şu an bulunduğumuz durumda buna müsait burnumuzun dibinde yıllardır süren savaşlar, yitirdiğimiz genç fidanlar, yüreği yangın yeri analar,babalar, dul kalan genç kadınlar, boynu bükük yetimler, kaybolan gelecek, hayaller.
Aytmatov' un bu kitabını okurken zaten boğazım düğümlendi gözyaşlarımı tutamadım tutmayayım zaten vicdanım rahat olmasın acı çeksin,unutmasın, unutturmasın bana.
Aytmatov,romanın da bir kırgız köyünde, savaşın çıkmasıyla askere çağrılan erkeklerin gidişiyle, köyde kalanlar çok sıkıntılar çekmiş, mahsul erkekler askerde olduğu için büyük kısmı toplanmamış kalanda merkeze gönderilmek zorunda kalınmıştır. Halk,aç, sefil bir hayat yaşarken birde cepheden gelen ölüm haberleri onları yıkmıştır.
Umutsuz bekleyişler, acı, ayrılık, gözyaşı. Bütün zulmetiyle acımasız savaş.
Bu savaş ki önüne geleni canlı, cansız bir hortum gibi içine çeken bir canavar.
Herkesin canını, geleceğimi, umutlarını, hürriyetlerini, sevgilerini, sevgililerini alıp götüren.
TOLGONAY ANA,savaşta üç oğlunu ve eşini kaybetmiş gelini Aliman ile yalnız kalmıştır. Onun TOPRAK ANA ile konuşmalarına dertleşmesine tanık oluyoruz,onu Toprak Ana'dan başka kim daha iyi anlayabilirdi. Oda bir Ana.
Tolgonay, bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Norveçli büyük roman yazarı Knut Hamsun'un kişiliğini ve ününü oluşturan en büyük romanı Açlık'tır.Duygu dolu bir öyküsü olan bu kitabı dünya edebiyatının başyapıtları arasındadır.
Kitabı çok beğendim. Gerçekten çok duygusal, anlamlı, ders niteliğinde hayatımızı bir daha gözden gecirmemizi düşündürecek bir kitap.
Açlık kitabını okurken acaba aç olmam gereklimi diye düşündüm iyide onun ya zihinsel açlığını yaşamam mümkün mü?
Hayatını adadığı yanıp tutuştuğu bir amacı hedefi yazma isteği onun bu açlığı ne olacaktı.
Açlık, insanoğlu yaşadığı sürece hep varolacak.Doğar doğmaz, yaşamaya açız, yemeye, korunmaya, barınmaya sevilmeye,şefkate,öğrenmeye, hissetmeye, inanmaya, aşka, hırslarımız, ideallerimiz, başarılı olma isteğimiz, kabul görme, saygı görme arzusu ve daha binlercesi.
Kitaba gelince,yazma isteğiyle yanıp tutuşan ancak sefil, aç bir hayat süren, bir o kadar da gururlu, alçakgönüllü bir gencin hikâyesi.
Açtı,evet hem de çok açlık çekiyordu sefil durumdaydı herseyini sattı. Ceketinin Düğmelerini bile söküp satmak istedi.
Açlık, insanı fiziksel olarak bitirir,ayakta duramaz hâle getirir bu doğru ancak psikolojik olarakta insanı sağlıklı düşünemez hale getirir asabi, sinirli,halüsinasyon görme ihtimalleri vs.
Yazarda bazen kendini telkinlerle küçük umutlar ,kırıntılar buldu kendi o sefil durumunda bile belkide olmayacağını biliyordu ama o öyle düşünerek kendini daha iyi hissettiriyordu. Kızıp isyan ettiği zamanlar da oluyordu hatta Tanrıyla çatışmaları bile vardı. Ama yinede o her şeye rağmen vicdanlı, gururlu insan olmaktan vazgeçmedi.
Bizlerde bazen hayatımızda böyle şeyler yaparız birisine kızar içimizden söyleniriz, rahatlarız. Bazende vicdan yapar kendimizi yüceltiriz.
Onun bu yazma isteği hem onu ayakta tutan tek şey olup aynı zamanda da sonunu getiren onu
SOL AYAĞIM 2(Her Gün Hüzün)
Christy Brown'un ikinci kitabı, birinci kitabını okuduğumda çok beğendim.
Bu kitabı onun devamı gibi görmüştüm ancak pek ilişki kuramadım.
Bu kitap benim içinde hüzün oldu.
İrlandanın kalabalık aile ortamları, komşuluk ilişkileri anlatılmak iştenmiş. Çok müstehcen kelimeler var.
Kitap nasıl anlatmış bu ilişkileri, olay örgüsünü derseniz.
Ağır bir içki kokusu içinde ve kadının bedeninden sıyrılamayan kopamayan kelimeler ve cümlelerden oluşan sayfalar dolusu ayrıntı ve bir o kadar benzetmeler diyebilirim.
SOL AYAĞIM;Christy Brown 'un dünyanın en iyi otobiyografi kitaplarından bir tanesi. Kendi gerçek hayatını hikayesini anlatan oldukça duygusal aynı zamanda bizleri motive edici akıllarda kalıcı bir hikâye .
Bu gerçek hikâyeyi okuyunca hayata bakışınızı, başarmak isteyip başaramadığınız şeyler,pes edip
bıraktığınız hedeflerinizi bir daha gözden geçirmek isteyebilirsiniz.
Beyin felci ile doğan bu yüzden doktorların zihinsel engelli olduğunu, fazla yaşayamayacağını söylediği Christy Brown 'un gerçekte öyle olmadığını annesi fark ediyor. Doktorların söylediklerini umursamıyor kanıtıda yok sadece annelik hisleri. (Anneler genellikle hislerinde yanılmaz söz konusu çocukları olursa)
Christy hikâyesinin bir çok yerinde annesinden, annesinin ona olan inancından bütün engellere karşı yılmayıp onun için vermiş olduğu mücadeleden ve onun bu cesaretinden kendisininde cesaret bulmuş olmasından sık sık bahsediyor. Onun deyimiyle annesi onun savaşçısıydı.
Hikâyenin bir yerinde bunu çok güzel benzetme kullanarak yapmış. Bende sizlere yazmak istedim.
Christy 'nin babası duvar ustası.
Babam ekmek paramızı kazanmak için duvar örmeye gittiğinde annem, zihnimdeki kalın perdenin arkasına yavaş yavaş, sabırla ulaşmaya çalışarak benimle diğer çocuklar arasında oluşan duvarı tuğla tuğla söküyordu.
Çok duygulandım bu cümleleri okurken bir kaç kez okudum.
Hikâyenin devamında Christy, vücudunu oynatmadan hayatına devam ederken, bir gün kız kardeşinin tebeşirini bir dürtü ile sol ayağını kullanarak elinden alır ve yere birşeyler çizmeye başlar. Christy 'nin hayatının dönüm noktası olacaktır bu hareketi. Annesinin umudu bu olayla daha da artar ona alfabeyi öğretir ilk öğrendiği harf "A" dır ilk öğrendiği ve yazdığı kelime ise "ANNE" dir. Bunu okuduğum anda gözyaşlarımı tutamadım. Yazarken
PAL SOKAĞI ÇOCUKLARI;FERENC MOLNAR tarafından 1907 yılında en iyi dünya çocuk edebiyatının ölümsüz klasiklerinden duygusal bir çocuk,genç,yetişkin romanı bence.
Küçükten büyüğe herkesin okuması gereken, her yaştan herkesin kendinden, hayatından bir parça bulacağı, ders çıkaracağı bir hikâye.
PAL SOKAĞI ÇOCUKLARI (MACUN DERNEĞİ ÜYELERİ);Janos Boka, Ernö Nemecsek,Pal Colnay,Csele,Weitz,Csonakos,Barajas ve diğerleri
FUVESZKERT SOKAĞI ÇOCUKLARI (KIZIL GÖMLEKLİLER);Feri Ats,Szebenics,Wendauer, Pasztor kardeşler ve diğerleri.
Bu iki grup binalarla kuşatılmış Pal Sokağı çocuklarının oyun alanı olan arsa için amansız bir mücadele ve savaş içine girerler. Aslında bu sıradan bir toprak parçası değildir onlar için orası bir Vatan dır onu korumak ve kaybetmemek için herşeylerini ortaya koymuşlar cesurca ve bir o kadar da adil,dürüst, dostça davranış sergilemişlerdir.
Hikayede özellikle Pal Sokağı Çocuklarından zayıf, küçük ama bir o kadar da cesur çocuk Nemecsek ve liderleri Boka'nın oyun oynadıkları ve vatanları olarak gördükleri o arsa için göstermiş oldukları kahramanlıkları,fedakarlıkları, dostluklarını,dürüstlüklerini anlatan duygusal bir hikâye.
Ferenc Molnar'ın bu romanı 1969 yılında Zoltan Fabri 'nin yönettiği Amerikan- Macar ortak yapım "PAL SOKAĞI ÇOCUKLARI "filmi seyirciyle buluşmuştur.
Ayrıca tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de hala devlet tiyatrolarında "Pal Sokağı Çocukları "oyunları sahnelenmektedir.
