Tavşan yahnisi yapmak için önce bir tavşan olmalı, Tanrı'ya inanmak için de önce Tanrı..
F.M. Dostoyevski/Ecinniler
Adolfer'in Zirzəmi-si:
t.me/+NkIJrijmPcFjZmUy
Bolşevik hatalar komedisinin sonu gelmiyordu. Saray'a hücum işareti, Peter ve Paul Kalesi'nin bayrak direğine asılan kırmızı bir fenerle verilecekti. Fakat o büyük an geldiğinde, kimse işaret vermedi, çünkü hiç kimse bir fener bulamıyordu. Bir Bolşevik komiser bu nadir malzemeyi bulmak için dışarı çıkmak zorunda kaldı. Sonunda bir fener bulunabildi, fakat rengi kırmızı değildi. Daha da kötüsü, komiser karanlığın içinde yolunu kaybetti ve bir bataklığın içine düştü. Oradan güç bela çıktığında, feneri kaybetmişti. İşaret verilemedi.
Ekim Devrimi yirminci yüzyılın en önemli olaylarından biri olacak, Sovyet propagandası tarafından efsaneleştirilecek, John Reed'in Dünyayı Sarsan On Gün'ünde romantikleştirilecek, Eisenstein'ın başyapıtı Ekim filmiyle ölümsüzleştirilecek ve Stalin'in aşırı övgülerle dolu abartmalarıyla gülünçleştirilecekti. Gerçekte Ekim, şanlı bir olaydan çok, bir güldürüyü andırıyordu. Acımasız ve kanlı olan asıl devrim, trajik biçimde, bu komedi sona erdiği an başladı.
'Yuxusu qaçmış yazıçının daşdan yuxuları; bir Əylisli rekviyemi'
Açıqlama
1. Mənbə üçün link: kulis.az/news/3935
Əkrəm Əylisli - birilərinə görə "vətən xaini", başqalarına görə isə həqiqət uğruna özünü qurban vermiş fədai. Hər şeydən ziyadə, güclü qələm sahibi yazıçımızdır və bunu hər hansı siyasi yanaşmanın dəyişməməsini cəmiyyətin şüurlu uğuru saymaq olar.
Kitabın əsas süjet xətti 1919-cu ildə baş vermiş - hər şeydən öncə - insan qətliamı və sonrası haqqındadır. Əkrəm bəy belə yazıb; 'Әylisin ermәni әhalisinin nәinki gözlәmәdiyi, ümumiyyәtlә ağıllarına belә gәlmәdiyi halda, Әdif bәy başda olmaqla 30-40 türk atlısı bütün evlәrin qapısını döyür, ermәniyә dә, müsәlmana da bildirir ki, bәs, barışıq olacaq, bu sәbәbdәn hamı yığışsın filan ermәninin hәyәtinә. Camaat deyilәn yerә yığışır, türk әsgәrlәri müsәlman vә ermәnilәri ayırıb hәr topanı hәyәtin ayrı tәrәfindә sıraya düzür. Qәfil hardansa әmr eşidilir:
“Atəş”. Dörd bir tәrәfdәn hәyәtә cuman türk әsgәrlәri ermәnilәri güllәboran elәyirlәr. Çoxu yerindәcә qәtlә yetirilir, yaralananların, nәfәsi üstündә olanların başını ya xәncәrlә üzürlәr, ya da birәbir süngüdәn keçirirlәr. Qırdıqların elә hәyәtdә, bağçada xәndәk qazıb üstünü torpaqlayırlar. Tövlәdә, evdә gizlәnәn ermәnilәri isә elә oradaca od vurub diri-diri yandırırlar. Hәmin dәhşәtli gün evdәn bayıra çıxmağa ürәk elәmәyәn müsәlman arvadları sonralar xatırlayırdılar: Bir həftə arxlardan qırmızı qan axdı. Әdif bәy qarğa kimi qara atın üstündә oturmuşdu, “Atəş” deyib bağırdı, atını qamçılaya-qamçılaya çapıb getdi. Elә o dәqiqә dә güllә yağış kimi yağdı. Elә bil göy guruldadı, havanı bomboz toz-duman bürüdü. Elә dәhşәtli hay-hәşir qalxdı ki, dünya yaranandan elә bir şey görülmәyib. Hәyәtlәrdә itlәr hürüşmәyә başladı, ağaclardan sığırçınlar çığırışıb uçdu.
Tuhaf, ayrıksı ve empati yoksunu Stalin, kendi kişiliği, ailesi ve fiziksel görünüşüyle ilgili komplekslere sahipti. Bitişik ayak parmakları konusunda öyle hassastı ki, Kremlin doktorları onun ayaklarını muayene ettiklerinde yüzünü ve vücudunu bir battaniyenin altında sakladı. Çiçekbozuğu yüzünü korumalarına pudralatır ve resmi fotoğraflannın rötuşlanmasını isterdi. Rus hamamı banya'da bile çıplak görünmekten çekinir ve kadınlarla dans etmesini engelleyen sakat kolundan utanırdı. "Bir kadını belinden kavrayamadığını" itiraf etmiştir. Kato'nun evlendikten sonra öğrendiği gibi, mesafeli ve anlaşılması zor biriydi. Kabına sığamayan, benmerkezci enerjisi çevresindeki insanları etkiler, onları duygusal olarak beslemeden enerjilerini tükelirdi. Şefkat gösterdiği anlar soğuk tavırlarını ve samurtkan hassasiyetini telafi edemiyordu.