Anonim.
Sen, gökyüzündeki yıldız, çayırdaki çiçek, ziyadesiyle imrenilen toprak, güneşin çemberinden tek bir gün ışığı ve ademim göğsünden tek bir kaburga…
Toplum, çevre, salonlar, dünya denilen şey, sefil bir tiyatro oyunudur; ilgi çekmeyen, yalnızca makineler, kostümler ve dekorlar sayesinde biraz tutunan, kötü bir operadır.