Hz. İsâ’nın yanından bir domuz geçti. Ona, “Selametle geç.” dedi.
Yanındakiler “Ey Ruhullah! Bunu domuza mı söylüyorsun?” dediler.
Hz. İsâ “Dilimi kötü söze alıştırmak istemedim.” dedi.
“Hz. İsâ şöyle buyurmuştur: “Çok yalan söyleyenin güzelliği gider. İnsanlarla mücadele edenin heybet ve efendiliği gider. Üzüntüsü çok olanın bedeni hasta olur. Ahlâkı kötü olanın nefsine azap olunur.” “
“Şu bir gerçektir ki kim ölümü çokça anarsa, az bir dünyalığa razı olur. Kim de konuşmasının amel olarak kaydedileceğini bilirse, kendisine fayda vermeyecek şeylerde pek az konuşur.”