Rahatlıktan tamamen yoksun olmak ve varlığının hayvansı doğasını tatmak ona iyi geliyor, ruhunu temizliyordu. Ayrıca ona kim olduğunu ve hayatta kalmak istiyorsa kim olmak zorunda olduğunu hatırlatıyordu. Buzyeli Vadisi’nin Drizzt Do’Urden’i, Bruenor ve Catti-brie’nin arkadaşı değildi artık. Montolio de Brouchee’nin Mielikki ruhu ve doğasıyla eğittiği korucu da değildi. Yine Menzoberranzan’ın dışında gezinen oydu. Bir kez daha, kara elf şehrinden ayrılan, onu yanıltan ve babasını öldüren rahibeleri terk eden mülteciydi. O Avcı’ydı, Karanlıkaltı’nın merhametsiz yöntemlerini bozguna uğratan, içgüdülerine göre hareket eden ve ork sürüsüne sevgili arkadaşının ölümünün bedelini ödetecek olan yaratıktı.