Günahkar Adem' in hayırsız evlatları böyledir. Nankör ve vefasız. Gidemedikleri şehirlerin ismini gittiklerinden, kendilerini sevmeyen insanların cismini sevenlerinden, gerçekleşmemiş hayallerin hevesini gerçekleşmişlerden berrak hatırlarlar. Kavuşamamak nasıl aşka teşvik ederse, vuslat da günü geldiğinde unutmaya azmettirir.
Hafızam başına buyruk bir komutandı. En gereksiz tafsilatı hatırlarken, en lüzumlu şeyleri unutmayı marifet sayardı. Yıllanmış rüyaları hatırlarken evimin yolunu unutmam herhalde bundandı.
Etrafımı örümcek ağı gibi saran cinnet ve cinayet festivalinde nefes alamıyordum. Koca bir dünyayı değiştiremeyeceğim aşikardı; fakat, "Herkes kendi kalbinin tortusunu süpürse, belki o zaman" deyip, kendi dünyamı değiştirmeye bile çalışmamıştım.
Yapı itibariyle bardağın dolu tarafını görmekte mahir sayılmam. Boş tarafını dahi göremem. Bardağa bakıp eski çamları hatırlayarak kahırlanmayı tercih ederim.