Bildiğim tüm sözleri fısıldadım sana ey Rüzgar! Sevdiklerime götür emanetimi. Bir inci tanesi gibi gönlümde taşıdığım. Öp ellerinden, artık öpemediklerimin, öp gözlerinden artık o göremediklerimin. Ve sarıl, sımsıkı yanından geçip sarılamadıklarımın.
“Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor. Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini…
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür,
Ortalığa düşmüş seni arıyorum”