İrem
@IremNReads
Kitaplar • Fikirler • Hisler
Çocukluğum, buğulu, karanlık, çapraşık, hülyalı, sonradan, büyüdükçe korkulara sebep olacak yaşantılarla dolu geçti. Bu yüzden olacak, çocukluğumun tasavvufî tatlarla dolu bir bölümünü bir şiirimde anlatırken, son mısralarda "Ne korkunç birikimdi çocukluğum" diye bir mısra vardır. Bu mısra doğrudur. Bir itiraf, bir tespitti. Şiirlerimde ve yazılarımda çocukluğumdan oldukça sık bahsettim. Ama hepsi büyüdükçe edindiğim sıkıntıların kaynağına işaret ediyor gibi, psikolojik nedenlerini arıyor ve buluyormuşum gibi acılıdır. Bu yüzden olacak çocuklar için yazarken şimdiye kadar hiç mi hiç çocukluğumdan yararlanmadım. Çocukluğumu ancak büyüklere anlatabilirim. Buna rağmen, yine de farkına varmadan çocukluğumu kullanmış olabilirim.
Çocukluğumda bile hiçbir zaman "kendimi evimde" hissetmedim.
Reklam
Gerçek sevgi, saf ve naziktir; karşındakinin ruhunu kusuruyla, zayıflığıyla, hatalarıyla, nazik bir şekilde, incitmeden, yormadan anlayışla sevmektir. Bencilce sahip olup değiştirmeye çalışmadan, kendisine benzetmeye uğraşmadan, yıpratıp kırmadan, ruhunu, kendisine benzemeyen taraflarını değiştirmeye çalışmadan sarılmaktır. Bütün dünya masum değilken başka bir ruhtaki masumiyeti bulmaktır sevgi.
Üretmek ve çalışmak, kişiyi güçlendirir. İnsanı yoran ve tüketen şey boş oturmak ve potansiyelini kullanmamaktır. Yaşarken tükenmemek için her insan bir şeyler üretmeli ve hayata bir katkısı olmalıdır. Her bireyin belli bir potansiyeli vardır. Potansiyelini kullanmayan kişiler, hayatında çok daha fazla mutsuzluk deneyimi yaşarlar ya da acı deneyimler karşısında çok daha fazla çaresizliğe düşerler.
Oysa her hissiyat zıddıyla birlikte var olur. Mutsuzluk mutluluğun, ağlamak gülmenin, kavga barışmanın, nefret sevmenin, öfkelenmek sakin kalmanın, kaybetmek kazanmanın, hastalık sağlığın, ölüm yaşamın kıymetini anlamak için vardır. Yaşamda olumsuz bir durum yaşamak, olumluları hissetmek için açılan bir kapıdır aslında. Bir durumun, bir duygunun olumsuzluğunu yaşadığınızda, olumlusuna daha hevesle sımsıkı tutunursunuz, onu kaybetmemek adına ne yapmanız gerektiğini daha iyi bilirsiniz, gözünüzde o olumlu duygular daha bir anlamlı olur. Kaybetmeyi öğrenmeyen kazanmayı bilemez. Negatif deneyimler hep sizi daha ileriye götürmeye çalışan öğretmenlerdir.
Reklam