Book Heaven
@Irem_____
353 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
10/10
2022 56. kitabı
Bugün 84 yaşındaki Fournier, bu kitabını 80 yaşındayken kaleme almış. Beklemek, acelecilik ,sabırsızlık üzerine anekdotlar paylaşmış usta yazar. Diliyorum ki daha uzun yıllar sağlıkla yazar ve onun yazdıklarını okuma şansımız olur...
alıntı
“80 yıl sonra artık bekleyecek sabrım kalmadı. Daha yola çıkmadan varmak istiyorum. Her şeyin hemen olmasını istiyorum ama hiçbir şey olmuyor. Sürekli bekleme halindeyim; bir mektubu, çalmayan bir telefonu, geç kalan birini bekliyorum hep; hiç huzurum kalmadı.”
“Düz yolların aksine, tali yolları tercih ediyorum. Yol uzuyor ama böylesi daha güzel. Yollarda çiçekler buluyor insan...”
“Mutluluk koşarak yakalanmaz halbuki, yürürken yakalanır. Yavaş yavaş yürürken, kendinle iyi geçinerek, kendinle iyi anlaşarak.”
"İntihar delilik değilse, en azından müthiş bir sabırsızlık olsa gerek."
“Eskiden hayatı yüksek ateşte pişirerek yaşardım. Şimdiyse kısık ateşte ısıtarak yaşıyorum.”
“Bir an önce bitirmek, yazdıklarımı hemen okumak isterim. İşte bu yüzden kitaplarım kısadır, epey kısadır aslında, yoksa fazla mı kısadır?”
“Hayır! Ahmaklara sabır gösterilmez!
Düpedüz saçmalayanlara karşı da sabır göstermek şart mıdır? Hayvanlarda his olamadığını, acı çekmediklerini söylemeye cüret edenlere? Peki engelli çocukların Tanrı'nın bir cezası olduğunu söylemeye cüret edenlere? Afrikalıların Beyazlardan daha az zeki olduğunu söylemeye cüret edenlere?
Erkeklerin kadınlardan daha zeki olduğunu söylemeye cüret edenlere…”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
10/10
2022 55. kitabı
Jean Louis Fournier'e hayran kalmamak mümkün değil. Bir yazar az sözcükle bu kadar mı çok şey anlatabilir üstelik dramla mizahı karıştırarak...Nereye Gidiyoruz Baba kitabından sonra Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam kitabıyla devam ettim, inanılmaz etkilendiğim sevdiğim bir kitap oldu. Özyaşam öyküsünde babasından söz edişi babasının hekim oluşu onunla birçok konuda özdeşleşmeme sebep oldu. Baba meslekleri konusunda kaderdaşmışız yazarla. Yazarın tüm kitaplarını edinip okumayı düşünüyorum...
Alıntılar
Jean Louis Fournier'e hayran kalmamak mümkün değil. Bir yazar az sözcükle bu kadar mı çok şey anlatabilir üstelik dramla mizahı karıştırarak...Nereye Gidiyoruz Baba kitabından sonra Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam kitabıyla devam ettim, inanılmaz etkilendiğim sevdiğim bir kitap oldu. Özyaşam öyküsünde babasından söz edişi babasının hekim oluşu onunla birçok konuda özdeşleşmeme sebep oldu. Baba meslekleri konusunda kaderdaşmışız yazarla. Yazarın tüm kitaplarını edinip okumayı düşünüyorum...
Alıntılar
“Benim babam, genç ve yakışıklı bir adamdır, ona bilgin havası verem metal çerçeveli gözlükleri var; aynı zamanda, güven verici bir kişidir, yanında huzur duyulacak biri; ayrıca da doktor, o buradayken huzurluyuz çünkü ölmemiz imkânsız.”
“ babam insanları tedavi ediyordu, zengin olmayan insanları….”
“Asla kimseyi öldürmedi benim babam, bununla övünürdü. Aksine birçok insanı ölmekten kurtardı.”
“….Babam hiçbir şeyden korkmazdı….ölmeyi de umursamazdı…”
“Babamın defnedildiği gün, hava kötüydü. Herkes üzgündü, özellikle de hastaları. Aralarından birçoğu ağlıyordu. Biz, ailesi, ağlamıyorduk. Hastaları olma şansımız olmamıştı.”
“gazetelerde yazılar yer aldı: bir frilantrop aramızdan ayrılıyor..gidip sözlüğe baktım:kendini tüm insanları sevmeye adamış kimse
Puan vermedi
"Hayatta kalmakla o kadar ilgiliydim ki, ölümü düşünemiyordum bile" çocukluğunda soykırım döneminde sağ kalabilen ve sonradan çok çalışkan bir başarılı bir kardiyolog olan Yahudi doktorun dilinden dökülüyor bu sözler...sanırım kitabın tüm özü buydu...kitapla kalın dostlar..
Puan vermedi·456 syf.·
2022 54. kitabı
Çok okuyanların ve çok seyahat edenlerin, farkında olmadan, kendine ilişkin bir şeyler aradığını düşünürüm. hele de seyahat, yolculuk tam da içsel bir yolculuktur aslında. yerler, kişiler, olaylar seni sana başka türlü gösterir.
Nermin Yıldırım, Ev kitabı tam da bu içsel yolculuğun kitabı. Anne ve babası tarafından yalnız bırakılmış, akrabalarında büyümüş bir kadının Santiago Yolu'nda kendini keşfi, terapistiyle yaptığı görüşmeleri hazmetmesiyle ilgili bu roman...İlginizi çektiyse tavsiye ederim fakat biraz geniş hacimli (yaklaşık 450syf)oldugunu hatırlatayım. Aslolan içimizdeki çocuğu yalnız bırakmamak onun elinden arada bir sıkıca tutmak olduğunu da anımsatarak alıntılara geçiyorum.
Alıntı
