satırarası
@Isabella03
Okudukça kendini arayan biri
Duygu • Psikoloji • İnsan
Altı çizilen cümleler, içten incelemeler
Kitaplar bazen iyileştirir
Şu anda okuduğu kitap
satırarası
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
24/45 kitap - %53 tamamlandı
24 kitap okudu
45 kitap
5,8bin sayfa
17 inceleme
89 alıntı
9 günde 1 kitap okumalı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Düştüğünde Kalkarsan Hayat Güzeldir
Düştüğünde Kalkarsan Hayat Güzeldir.... Bilmelisin, benim için yargılamadan dinleyen, düştüğüm yerden nasıl kalkabileceğimi sakince hatırlatan bir kitap oldu. Okurken kendimi yalnız hissetmedim; yorulmaya, üzülmeye ve toparlanmak için zamana ihtiyaç duymaya izin verildiğini hissettim. Esra Ezmeci’nin samimi ve net dili, öğüt verir gibi değil de gerçekten yanında duran bir kadın gibi hissettirdi. Kitap bana mucize vaat etmedi ama kendime karşı daha anlayışlı olmayı öğretti; sanırım en kıymetli tarafı da buydu.
Sen “fazla” değilsin.
Sen derinsin.
Ve derin insanlar, yüzeyde yaşamayı seçenlere ağır gelir.
Benim için Semerkand
Semerkand’ı severek okudum ama bitirdiğimde içimde tatlı bir hayranlıktan çok, ağır bir hüzün kaldı. Çünkü bu kitap bana sadece bir hikâye anlatmadı; “Bir zamanlar neydik ve neye dönüştük?” sorusunu sessizce bıraktı.
Romanda anlatılan o dönem Müslümanlığı; daha yumuşak, daha meraklı, daha insani geldi bana. İnanç; korkutmak için değil, anlamak için vardı sanki. Şiirle, ilimle, sorgulamayla yan yana durabiliyordu. Ömer Hayyam’ın düşünceleri, bugünden bakınca bile ferahlatıcıydı. İşte tam da bu yüzden okurken hayran oldum ama aynı zamanda içim burkuldu. Çünkü tarihten ders alınmadığını, aynı yanlışların tekrarlandığını görmek insanı yoruyor.
Amin Maalouf, bu değişimi bağırarak anlatmıyor; sakin, zarif ama çok etkili bir dille gösteriyor. Kimseyi suçlamıyor ama insan kendini sorgulamadan da edemiyor. Kitap bittiğinde “ne güzel bir tarih” demedim; daha çok “ne çok şey kaybetmişiz” diye düşündüm.
Semerkand, bana umut değil ama farkındalık verdi. Belki de bazı kitapların görevi iyi hissettirmek değil; insanın içini biraz sızlatıp düşündürmektir. Bu anlamda, güzel ama insanın canını acıtan bir okuma oldu benim için.
