İsmail ünsal
@Ismail1965
Geride yaşantılarımın anlamı,
ufukta yaşamıma verdiğim anlam
Reklam
Komünel okuma kulübü BerlinHayat ve İnsan
Berlin'de 1990 yıllarının Mosaik gençlik kültür katını kuran, çeşitli etkinlikler geliştiren, o zamanların gençleri 2022 de yeniden biraraya geldiğimizde işlerin, ailevi ve özel yaşamın yanında okuduklarımızı paylaşma ihtiyacımız olduğunu fark ettik. Böylece Berlin'de okuma kulübümüz oluştu. Cafe Commune'de buluştuğumuz için Berlin komünel okuma grubu diyelim.
Dört kişilik kemik katılımcı ile arada sırada gelip gidenlerle kimi zaman sekiz kişiye kadar çoğalan bir grup. İlk önce bavul cafede buluştuk, ancak içtiğimiz çay ve içki miktarı aldığımız konuşma ve tartışma alanını karşılamayınca bizi nazikçe kapı dışarı ettiler.
Sağolsunlar böylece çapımıza uygun bir başka mekanı bulmamıza vesile oldular.
Her ayın ilk salısı Cafe Commune’nin arka odasında kitap karıştırıyoruz.
Kitap kulüpleri genelde katılanların aynı kitabı okuyup değerlendirdikleri bir yer. Biz, her kafadan bir ses ve düşünce olduğu için, anarşist bir tavırla katılanların istedikleri kitabı istedikleri biçimde sunabildikleri bir grubuz. Zamanımız sınırlı olunca elbette oturumun başında kimin neyi hangi sırayla sunacağı konuşuluyor. Elbette isteyen, dinleyen olursa, daha uzun kalıp ilgilenenlerle 'edebiyat' yapabilir.
Konu, tür, yazar ve hatta dil ayrımı yok. İsteyen o anda okuduğu ve katılanların ilgisini çekebileceğini düşündüğü her kitabı tanıtabilir.
Bir ay, deneme niteliğinde, tek bir yazara ayırdık. Bizi sınırladığı için vaz geçtik. Bir kez de bir yazarı davet ettik. Ne yazık ki kitabını daha önce edinemedik, kendisi de getirmeyince, o gün kitap değil yazar kulübü oldu.
Kitap klubüne katılanların bir kitap tanıtma zorunluluğu yok, tek koşul kitabı ve kitap okumayı sevecek. Genel konuşma ve dinleme kurallarına saygı gösterecek.
Kitabın niteliği, alanı, türü hakkında hiç sınırlama yok, ancak
Enver Gökçe belgeseli
Enver Gökçe ile ilgili yazıların, anıların toplu yayını. Sonuna bir biblografya eklenmesi gerekirdi. Nedense belgesel kitapların yayım tekniği, sanırım yayınevleri tarafından, pek önemsenmiyor. Basit bir word programı bile dizin hazırlayabilir. Oysa böylesi kitaplarda dizin ve kaynakça eksik olmamalı.
İçerik olarak Enver Gökçe, kişiliği, yazını, yazılarından örnekler, şiirinin 'iyimser' değerlendirmeleri, anılar ve özellikle hapishaneye düşmesi, daha sonraki küskünlüğü çeşitli yazılarda konu ediniliyor. Sevim Belli nin yazısı ilginç. Ahmet Arif ile ortak öğrencilik yılları ve ilk şiirlerini bulmaları, daha sonra ise yollarının ayrılmaları, küskünlükleri yazı aralarında konu ediliyor.
Enver Gökçe ile ilgili ilginç ancak yarım kalmış bir belgesel....
Ayrıca şu sayfa da ilginç, Enver Gökçe nin kendi kaleminden yaşamı, ne yazık ki kitaba alınmamış: web.archive.org/web/20150426010...