İyi akşamlar
En tehlikeli körlük biçimi, bakış açınızın tek gerçeklik olduğuna inanmaktır.
Friedrich Nietzsche
Sevilmek uğruna kendinden vazgeçen insan, aslında en büyük yalnızlığı yaşamaya mahkûmdur. Çünkü insan, kendisi olamadığı hiçbir yerde gerçekten var olamaz; var olamadığı yerde ise sevildiğini sansa bile, bu sevgi ona ait değildir.
İnsan, çoğu zaman kendi içindeki boşluğu başkalarıyla doldurmaya çalışır; oysa o boşluk, başkalarıyla değil, ancak insanın kendisiyle kuracağı dürüst bir yüzleşmeyle anlam kazanır. Kaçtıkça büyüyen bu boşluk, insanın en sessiz ama en ağır yüküdür.
İnsan olmak, kusurlarıyla var olmayı kabullenmektir.
Başkalarını değiştirmeye çalışan insan, çoğu zaman kendini anlamaktan kaçıyordur.