utku köker
@JasonBourne
32 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Deneysel okurun ve doğru okurun arasındaki farkı ortaya koymak için biçilmiş kaftan bir kitaptır. Mann, kitabı irdeleyenlerin kendi hayatıyla benzeşimler bulmak isteyeceklerini bilerek deneysel okura "bile bile" çok sayıda olta atmaktadır bu kitapta.
Mann'ın zamanında yaptığı bir Venedik seyahatini (oraya aynen kitapta anlatıldığı gibi bir başka yer üzerinden gittiğini) ve orada gerçekten de son derece güzel bir Polonyalı çocuğu gördüğünü bilenler bu kitapta yeterince ikilemde kalacaklardır. Hele ki kitaptaki kahramanımızın da Mann'ın hayatının o evresinde yaşadığı türden bir yazma kısırlığı çektiği düşünülürse...
Deneysel okurun direkt olarak atlayacağı "Mann adeta kısmi otobiyografik bir şey yazmış" tuzağına düşmemek gerekli yine de... Doğru okur kendisine atılan bu oltaya gelmeyecek, ancak benzerliklerin altında Mann'ın neyi saklamış olabileceğini düşünerek daha derine sondajlarda bulunacaktır.
Kitapta mitolojik katman, psikanalitik katman ve felsefi katman olarak başlıca 3 ayrı katmanda analiz sürdürülebilir.
Kitaptaki gibi (Polonyalı çocuğun saf güzelliğine teslim olan yazar) Dinonizyan güzelliğin Apollonistik niteliksel üstünlüğe galip gelmesi ve onu teslim almasının felsefi temelleri Nietsche'den itibaren alınabilir.
Psikanalitik açıdan incelenebilecek çok şey mevcuttur. Çok detaya inmeden ve kopya vermeden kırmızı rengin kitap içinde kullanımlarına özellikle dikkat edilmelidir diyebiliriz.
Mitolojik kökenlerde Apollon-Dionizos hadisesinden çıkılarak, Kharon'un kayığı, gözlerdeki obollar, Styx nehrinin temsili Venedik kanalları diyerek Mann'ın çaktırmadan aralara sıkıştırdığı bir sürü detaya inilebilir.
Bakhtin'in kitabın sonuna sıkıştırdığı çifte infernolu muhteşem final ve insana dair bir takım "defoları" resmettiği kitabın önceki bölümleri, Bakhtinyan yapıyı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap Calvino'nun başyapıtı sayılabilir. Giriş gelişme sonuç talep eden Aristo mantığındaki okuyucu için oldukça sıkıntı verebilecek bir kitap olmasına karşın postmodern kitaplardan haz edenlere yönelik bir ziyafet olacaktır.
Kitap tartışma gruplarına hararetle önerdiğimiz bir eser. Peki Neden? Biraz listelemeye gayret edelim...
Kitabın ECO okulu içindeki yeri ve önemi. Dirençli, oynak zeminlerin analizi, belirsizlik ve sis etkisinin kitaptaki izdüşümleri. 1., 2. ve 3. tekil şahısların ağzından kitabın nakledildiği kısımlar ve bunların hangi bölümlerde neden tercih edildiği. Michel Butorun değişmesiyle aradaki dışses anlamındaki benzerlik ve farklar (1. ve 3. tip 2. tekil şahıs dışses anlatımının karakteristikleri ve farklılıklarının çözümlemesi) . Kitaptaki Borges esintileri ve özellikle hangi alt hikayelerde karşımıza kuvvetli şekilde çıktığı. BKGEBY'nun anlatım şekli ile Poe'nun Pym hikayesi arasındaki yapısal benzerlikler (dışses, katarsisin geciktirilmesi ve anlatıcı katmanları). Calvinonun kitap boyunca kılığına girdiği kitaptaki tiplemeler (yaşlı hikayeciden Silas Flanneryye pek çok). Yapısal, postyapısal ve yapısökümcü açıdan incelenebilecek kısımlar..... tüm okurlara iyi okumalar diliyorum. Saygıyla...
Eser, yazar ve yapıtları -özellikle Bereket Denizi Dörtlemesi- hakkında doyurucu bilgiler veriyor. Yourcenar'ın önemli değerlendirmelerinin de olduğu bir eser. Daha özenli bir çeviri olmalıydı diye düşündüğüm kısımlar çok oldu. Ülkemizde layıkıyla tanınmayan bir yazar hakkında gerekli ve okunması gereken bir yapıt.
Çiftaslan dörtlemesinin ilk kitabı (Henüz 4.sü çıkmadı). Aynı zamanda yazarın ilk romanı olma özelliğini de taşıyor. İki kitabın birleşmesinden oluşan bir kitap izlenimi veren eserde ilk kısım aziz ilan edilenlerin, ikinci kısım da Haydar'ın hikayesini ele alıyor.Gerçekleşmiş bir Babai İsyanı altlığından yeni bir isyan daha türeten ve bu kurgu isyanla alt metinde çok şey anlatan Korat Kapadokyanın zengin coğrafyasının ve kozmopolit yapısının avantajlarını da sonuna kadar kullanmış eserinde. İlk baskısı ile son baskısı arasında ciddi farklılıklar olan eserin yayınevi de yıllar içinde değişmiş. Kitap çeşitli metotlarla mercek altına alınabilecek ve ileri incelemelere konu edilebilecek zenginlikler içermekte. Kitap kapağından tarihçesine, isyan düşünce temellerinden dönem sosyal yaşantısına dek farklı tartışmalara açıktır. Jungdan çok sayıda alıntının bulunabileceğini de hatırlatmalıyız. Eserde çiftaslanın grifonik yapısından hareketle Kluniden Eski Çine kadar izler sürülüp bu geniş coğrafyada kaybolup gitmek mümkündür. Bu simgeyi kullanması, zaman felsefesinin Korat versyonunun ilk nüvelerini göstermesi, eski Bizans destanları, akronikliklerin analizi vb pek çok farklı konuyu tartışmak isteyen arkadaşlara tavsiyemdir. Saygılarımla
Kitap pikto roman olarak nitelenebilecek bir tarzda kaleme alınmış. Yani karikatürize karakterlerin bir fotoromanı ya da bir marvel filmi hazırlanabilecek bir tarzda kaleme alınmış. Sokak argosunun ve doğal olarak maskulen bir dilin egemen olduğu, feminen hareketin hedefinde olması kesin görünen bir kitap "Oğullar ve Rencide Ruhlar". Kitabın yazarının seçmiş olduğu bu yazım tarzı neticesinde bu maskulen dilin kullanılması nasıl zorunlu hale geliyorsa kadının metalaşmasının okurun gözüne gözüne sokulması da böylelikle kendiliğinden gerçekleşiyor. Kitabın ortasındaki oidipial kompleks özelindeki kıymetli bölüm psikoloji ve psikanaliz severlere ithaf olunacaktır. Kitabın zannımca en değerli bölümü olan bu bölümde çizgiromanlardan junga, ondan babanın katliyle freuda kadar çok sayıda üzerinde tartışmalık konu var. Kitapta özellikle mi yapıldığını bilmediğim ama DH Lawrence'ın Oğullar ve Sevgililer'indeki konuya taban tabana zıt olarak gerçekleşmiş bir oğul anne ilişkisi görülüyor. Annenin aşırı silikleştirildiği Canıgüz kitabına tam ters biçimde Lawrence'da anne oğul ilişkisi mevcuttur. Bu sayede ikili karşılaştırma mukabilinde makale çıkartmalık bir karşılaştırma şansı akademisyenlere göz kırpıyor. Eco tarzı açık yapıt tartışmaları ve oynak/sert zemin tartışmalarına harika bir fırsat veren ortadaki psikanaliz bölümü özellikle incelemeye değer. Nerelerde oynak zeminlerin olduğu ve yazarın olanları rüya, rüyayı gerçek gibi gösterdiği, nerelerde monomitosların Alperi bir seviye yukarıya çıkmak zorunda bıraktığı ve neticede bir Campbell tarzı incelemeyle Alperin başladığı noktaya kitabın sonunda tekrar dönüş sürecinde başından geçen yaşanmışlıkları ortaya çıkardığı incelemeye değer. Sadece coşmaya eğlenmeye değil düşünmeye ve çözümlemeye de fırsat arayanlar için bu
