"Benim adım Kvothe.
Uyuyan höyük krallarından prensesler kaçırdım. Trebon kasabasını yakıp kül ettim. Felurian’la bir gece geçirdim ve hem canıma hem de aklıma mukayyet olabildim. Çoğu insanın kabul edildiğinden daha küçük bir yaşta Üniversite’den atıldım. Başkalarının gündüz gözüyle ağızlarına almaktan bile korktukları yollardan ay ışığı altında geçtim. Tanrılarla konuştum, kadınlar sevdim ve ozanları ağlatan şarkılar yazdım.
Belki beni duymuşsunuzdur."
İster dost ister düşman olsun,
parlayan Valar
Temiz olsun kokuşmş olsun,
Morgoth’un uşakları
Eldar, Maiar ya da Sonra Doğanlar,
Orta Dünya’da daha doğmamış da olsa,
Ne kanun, ne sevgi, ne de kılıçlar,
Ne dehşet, ne yaralar, felaketin kendisi bile olsa,
Koruyamayacaktır Fëanor’dan ve onun soyundan
Saklayan, ellerinde tutan,
Bir Silmaril’i bulan ya da kaçıran.
Böylece hepimiz yemin ediyoruz sana:
Ölüm getireceğiz ona, gün bitmeden daha
Ve ızdırap var, dünyanın sonunda.
Sözlerimizi duy, Eru Ilúvatar!
Sonsuz karanlık alın yazımız olsun
Olur ki yeminimiz kırılır ve boşa çıkarsa,
Kutsal dağda şehadetimizi duyun.
Ve yeminimizi hatırlayın o zaman,
Manwë ile Varda