Dürtülerine teslim olan kişilerin, ahlâkı anlayışları yetersizdir. Dürtü kontrolü, irade ve kişiliğin özüdür. Aynı şekilde fedakarlığın temelinde empati, yani başkalarının hissettiklerini anlama yeteneği yatar. Başkalarının ihtiyaç ya da umutsuzluğu anlaşılmıyorsa, ilgi ve şefkat da olmaz.
Günümüzde en azından iki ahlâkî tavra ihtiyacımız var: Kendine hakîm olmak ve şefkat göstermek.
"Zengin olmak marifet degil" derdi Momo'ya, "her isteyen zengin olabilir. Birazcık zenginlik için hayatlarını ve ruhlarını satanlara bir baksana, ne hale gelmişler. Yok ben onlar gibi olmak istemem. Varsın bazen cebimde bir kahve param olmasın, yeter ki ben hep aynı Gigi kalayım!"
Evrensel bakış her zaman trajedinin etkisini dağıtır. Yeterince yükseğe tırmanabilirsek, o trajedinin artık trajik görünmediği bir yüksekliğe de erişebiliriz.