insan, üretmeden tüketen tek yaratıktır. süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşamaz. gene de, tüm hayvanların efendisidir.
yaşamanın amacı kişinin kendini geliştirmesidir. doğamızın gereğini kusursuz olarak gerçekleştirmek: işte her birimizin burada olmamızın nedeni budur. oysa şimdilerde insanlar özbenliklerinden korkuyorlar. görevlilerin en yücesini, yani kişinin kendi öz güvenliğine olan görevini unutmuşlar. hayırseverliklerine diyecek yok. açları doyuruyor, düzenli şekilde giydiriyorlar. gel gör ki kendi ruhları aç, çıplak. soyumuzda cesaret diye bir şey kalmamış. belki de hiçbir zaman yoktu. toplum korkusu -ki ahlakın temelidir-, bir de dinin püf noktası olan tanrı korkusu: bizi yöneten iki şey işte bunlar.