şiir öncelikle bi rahatlama biçimidir. kimi zaman agu mugu gibi bir ses çıkarmak olabilse de kimi zaman gürlemek, kimi zaman guruldamak olsa da kimi zaman damlamak, kimi zaman otuz bir çekmek olabildiği kimi zaman alayına isyan ve alayına karakucak bir durumdur. kaçış, kurallardan ve kesinliklerden, sahte rollerin personası altında kaybolmuş insanlardan, dizüstü ve hayattan karton keser gibi kesilip çıkarılabilensevdalardan, çıkarcı birlikteliklerden. şiir insanın kendini anlamasını sağlayan bir öğretici gibi. yazdıkça öğrenilir, öğrendiğin şey hakkında hiçbir şey bilmediğin ama hissettiğin. şiir, beyni yazı diline çevirmek olduğundan biraz organik domates salçasıdır. bir genel itiraflar paketidir, insanın, istediğinde, karşılık beklemeden bir şeyler verebileceğinin ispatıdır da aslında, hayat aparatıyla cebelleşebilen bir arıcı zırhı, zaman ağrısına vicks, ve anlara dair alternatif bir koleksiyon biçimidir. birikmiş kelimeler barındırır, bağlaçtır ve şüphesiz intihardır... en acımasız yıpratıcı olan zamana ve onun yakından akrabaları olan acı, hüzün, kaygı, yalnızlık, umutsuzluk, suskunluk, susuzluk, yurtsuzluk, kaos ve sıradanlık gibi bi çok etkiye karşı, güçlü bir zırh ya da rahatlama seansı. tümbunların tersine, mutluluk başlığı altında pek kolay toplanabilecek olan diğer kavramları yaşandığında da; iç güdüsel bir istek olan "paylaşma"yı en kolay gerçekleştirmeyi sağlayan, samimi, anlayamayı deneyen ve değer verdiğin, hadi buna yeltenmese en azından yansıtan bir dosttur. bir kitle imha silahıdır şiir yahut bir ilk yardım çadırı. seni boğan kendini yabancılaştıran korkmaz çakar efektidir. şiirin cinsiyeti wardır, duyguları, estetiği ve herhangi bir şey gibi olabilir. yeri gelir etli bamya gibi bile kokabilir... şiir yaşlanır, yas tutar, başka şiirlerle arkadaşlık