Kürt olduğunu bildiğim, burda Kürtçe iletileri ve paylaşımları olduğunu gördüğüm ama bugün hiçbir şey olmamış gibi davrananlara öfkeliyim. Bu sessizlik masum değil, bu suskunluk tercihtir. En çok da insanın kendi halkına bu kadar uzak durabilmesi yaralıyor beni. Dışarıdan gelen inkârı anlarım; ama kendi acısına yabancılaşanı kabul edemem.
Rojava gündemde tutulmazsa silinir. Bugün konuşulmazsa yarın yok sayılır. Çünkü dünya unutmaya çok hevesli, inkâr ise hep hazır bekliyor. Rojava’yı konuşmak sadece bir coğrafyayı değil; Kürt iradesini, hafızasını, geleceğini savunmaktır. Sustukça kaybolan sadece haberler değil, hakikatin kendisidir.
Hiçbir şey olmuyormuş gibi paylaşım yapmaya devam edenlere kırgınım. Bu rahatlık normal değil, bu konfor vicdani değil. Kürt olup Kürt acısına bu kadar mesafeli durmak, tarafsızlık değil; safını gizlemektir. Rojava’yı gündemde tutmak cesaret ister, evet. Ama susmak bedelsiz değil. Bugün susanlar, yarın “nasıl oldu da her şey bitti” diye soramasın.