Bu kitabı okuduktan sonra hastalandım; üç gün sürdü. Kendi çaresizliğiyle, zavallı haliyle dalga geçtiğini hissettirse bile eminim o satırları yazarken göz pınarları kurudu. Yanlış hatırlamıyorsam sahile mi, bir parka mı ne iniyordu sürekli, oraya gitmeyi seviyordu. "Çarpık çurpuk, cüce bedenimle insanlar arasında sürükleniyordum" gibi bir şey hatırlıyorum, o cümleyi okurken ona sarılmak istedim, ona teselli olmak istedim, ama sonra düşündüm de, karşılaşsam soğuk soğuk bakıp yoluma devam ederdim. Kitabın ilk bölümünü pek anlamadım, ileride bir daha okuyacağım.