Erkan subaşi

Öyleyse yaşamak, hayata karşılık hayallerden vazgeçtiğimiz bir kaybetme biçimidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Yaşlıların akıllı oldukları düşüncesi büyük bir yanılgıdır. İnsanlar akıllanmazlar yaşlandıkça daha dikkatli olurlar sadece"
Bomboş geçip gitmiş tüm ömrüm şimdi geriye doğru akıyor ve gırtlağıma yığılıyor.
Bir gün hepimizin içine yerleşen ve bizi bir daha terk etmeyen o sonsuz atalet onu çoktan kuşatmıştı.
İnsanların çoğu, çocukluğunu; dayak yiyerek, küçük düşürülerek, yoksulluk içinde ve kanunların dayattığı can sıkıcı kalelerde geçiriyor. Böyle bir temelin üzerine sağlam bir ruh yapısı nasıl inşa edilebilir?