Beyaz Gemi/CENGİZ AYTMATOV
#kitapyorumu
Cengiz Aytmatov’un bizleri kimi zaman karlı dağların tepesine kimi zaman uçsuz bucaksız Isık Gölü’ne götürüp hayallere daldırdığı, aynı zamanda bir çocuğun yüreğinde büyüyüp hayalleriyle dile gelen romanda, Kırgız Türkleri efsanesine bir çocuğun gözüyle bakmamızı sağlamıştır.
Kitap, annesi babası tarafından terk edilmiş bir çocuğun dedesinin yanında hayatına devam etmeye çalışmasını konu ediniyor. Çocuk babasının beyaz gemide çalıştığını ve balık olup Isık Gölü’nden babasının yanına ulaşacağını düşünmektedir. Dedesinin masallarıyla, destanlarıyla büyüyen çocuk, hayattaki iyi ve kötü kavramlarının gerçekliği karşısında hüsrana uğrar.
İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.