Kitabı henüz bitirdim ve içimden geçenleri tazeyken yazmak istedim. Stefan Zweig'in birçok kitabını okumuş olmama rağmen, onu araştırma gereği hiç duymamıştım. Ancak Satranç’ın, intiharından önce yazdığı son eser olması beni ayrıca etkiledi.
Bu kitabı okurken, adeta bir psikolojik gerilim filmi izliyormuş gibi hissettim. Zweig'in pek çok eserinde olduğu gibi, insan ruhundaki çelişkileri, zayıflıkları, karmaşayı ve aykırı duyguları ustalıkla anlatmış. Ayrıca, kitaptan uyarlanan bir film de varmış; izlemek için sabırsızlanıyorum. Aranızda okumayı düşünenler varsa, sayfa sayısı açısından hafif ama etkisi bir ana yemek kadar doyurucu olan bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim.