Bir gün yanına gelmesem
Mezarının yalnızlığı doluyor gövdeme.
İlk evimize koşuyorum çırpına çırpına
Gökteki bütün kuşların
Yağmurların, yıldızların
Yüzüne konup yüzünden havalandığı
O tek pencereli sonsuzluğa
Kırk beş yıla yeniden başlıyorum.
Bir gün, "benim için şiir yazdın mı hiç" demiştin. Göstermiştim, "şu heves sensin, şu incinmiş gurur sen, şu utangaç aşk, şu Posta Caddesi'ndeki daktilo sesi, çocukların okul dönüşü sevinci sen."