“Bu geceyi bütün teferruatıyla anlatmak imkânsızdı. Bir iki kelime kâfi: O gece o gözlerimi kör etti ve kendinden başka
bir şey görmeme mâni oldu. Ben bu körlüğü takdis ederim. Şimdi, her geçen dakikanın onu benim dimağımda unutulmaz bir hale getirdiğini hissediyor, onun bütün mevcudiyetime yerleşip sokulduğunu anlıyorum. Hilkatin bu kadar itina ettiği bu nadir mahlûkun hiç farkına varılmadan, hiç anlaşılmadan yaşayıp gitmesi! Hiç kimsenin bilmediği küçük bir orman deresi gibi metrûk ve kimsesiz akması ve bir gün habersizce kuruması mümkündür.
Ve bu cinayettir.”