Tutunamayanlar;alışılagelmiş kronolojik olay örgüsünü ve tek boyutlu karakter anlatısını reddederek bilinç akışı, ironi, parodi ve iç monolog gibi tekniklerle örülü, çok katmanlı bir labirent. Roman, arkadaşı Selim Işık’ın geçmişinin izini süren Turgut Özben’in entelektüel ve varoluşsal yolculuğunu merkezine alırken aslında bütünüyle bir "tutunamama" muhasebesine dönüşür.Tutunamayan Selim Işık ve tutunduğunu sanan Turgut Özben karakterleri üzerinden bireyin yalnızlığı, toplumun ikiyüzlülüğü ve dışlanmışlık hissi anlatılır.
Yazar; ansiklopedik maddelerden şiirlere, resmi dilekçe parodilerinden eski usul destanlara kadar geniş bir metinlerarasılık yelpazesi sunar. Girift karakterleri ve karmaşık olay örgüsüyle okunması ve anlaşılması zor bir eser olsa da ağızda bıraktığı o kekremsi tadıyla mutlaka tecrübe edilmesi gereken bir başyapıttır.