İnsan kendisine söz vermediği müddetçe, başka birisine verdiği sözlerin hiçbir anlamı yoktur. İnsanlar, karşısındaki insanı bir yanlıştan korumak, ona engel olmak adına, söz vermesini isterler çünkü yapılan yanlışın tekrarlanacağından emindirler. Söz verdirirler çünkü aynı hata tekrarlandığında pişkin pişkin, "ben demiştim," diyebilmek için.
Ulan ben şimdi bu acıyla halılarınıza kusmaz mıyım
Sıçmaz mıyım şimdi AVM'lerinizin orta yerine
Anlar anlar bakıp gülmeyecektiniz
Yapmayacaktınız oğlum
Bunu bana
Artık kıyam
Artık kepazelik
Hazır ol ey kent
Nasılsa Ramazan da geçti
Artık
Hep
Beraber
Rezil olacağız