Şunu çok iyi anlamıştım: İnsan demek, kırıklık demektir. Her türlü kırıklık. Düş kırıklığı, kalp kırıklığı. Yaşamanız gerektiğine inandığınız şeyleri yaşayamadığınızın, olmanız gereken yerde olamadığınızın, sahip olmak isteyip de olamadıklarınızın kırıklığı ve bu kırıklığın doğurduğu hüzün. Beyaz'dan sıkça duyduğum şu cümleyi çok sevmiştim:"Dünya eksik bir yerdir". Ürkütücü ama gerçekçi. Kabul etmek zor ama bir yanıyla da huzur verici. Eksik söylemiş olmamayım, Beyaz şunu da ilave ederdi:"Eksik ama güzel. Eksik ama anlamlı. Eksik ama kederli."
"Fırtınalar, sis, kar zaman zaman canını sıkabilir. O vakit senden önce bunları yaşamış olan insanları düşün: Diğerlerinin başardığını her zaman sen de başarabilirsin."
"Kimsenin beni kovamayacağı bir yere gitmek istiyorum. Yaşamanın herkese açık olduğu bir yere. Giyim kuşama gelince zavallı bedenime ne uyarsa onu giyerim."