Memnuniyet hoş bir haldir , ama tamamen bunun içine batmaktan insanı akıllı dertleniş korur. Hayatın nefeslenebilmesi gerekir : nefes almak , memnuniyet duymak, nefes vermek, memnuniyetsiz olmak , sonra tekrar baştan. Fazla memnuniyet, heyecanlı , yaratıcı ve üretken bir hayatın önünde engel olabilir. Zaten er ya da geç yine bir memnuniyetsizlik hasıl olur , bu da iyidir. Bu zıt haller arasında salınırken, insanın kendini dert edişi, buna elveren her düzlemde gelişme fırsatı bulacaktır: Bedenen , ruhen ve zihnen