Kadir avanaş
@Kadiravns
'Durma sen de Göğe Bak'
Halil Cibran tam bir filozof, Ermiş, Gezgin, mezcup...
Merakla okumayı istediğim yazarla Ermiş kitabıyla tanışmış ve yazara hayran olmuştum. Ardından Kum Ve Köpük kitabıyla da ikinci stefan Zweig imi bulmuş oldum.
Kısacık bir kitap bu kadar mı dolu olur, bu kadar mı düşündürür. Aforizma ve söylemleriyle kişisel gelişim kitaplarını rafa kaldırtacak bir kitap. O derece kitapta altını çizdiğim cümleler fazla ki bunları birer birer alıntılayarak parçalamak yerine tek seferde incelememe eklemeyi daha uygun buldum.
Kitapta din, giyim, aşk, dostluk, sevgi ne ararsan en derin anlamlarıyla bulabiliyorsun. Her cümlesi o kadar derin ve anlamlı ki kesinlikle bir çırpıda değil de sindire sindire okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyor ve
Okunmasını tavsiye ediyorum.
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
ALINTILAR.
*Bugüne kadar yalnızca, “Sen kimsin?” diye sorana ne cevap vereceğimi bilemedim.
*Yalnızca bir kez konuştu Sfenks, “Bir kum tanesi çöldür, çöl de bir kum tanesi.” Bunu söyledi ve tekrar sustu. Bir daha da hiç konuşmadı.
*Unutkanlık bir tür özgürlüktür.
*Kuş tüyünde uyuyanların gördükleri düşlerin toprak üstünde uyuyanların düşlerinden daha güzel olmadığını bildiğim halde, hayatın adaletine olan inancım nasıl azalır?
*Başkasın gerçekliği; size açıkladığı şeyde değil, açıklayamadığı şeyde gizlidir. Bu yüzden eğer onu anlamak istiyorsanız, sözlerini dinlemektense, söylemediği ama yaptığı şeylere bakın.
*Hayat; kalbinden geçen şarkıyı söyletecek bir şarkıcı bulamadığında, aklından geçeni dillendirecek bir filozof çıkarır sizden.
*Yalnızca dilsizler kıskanır geveze olanı.
*Şayet kış; “Bahar kalbimdedir benim, ” deseydi, kim inanırdı kışa?
*Pek çok öğreti pencere camı gibidir. Camdan bakarak gerçeği görebiliriz ama gerçekle aramızdaki engel de yine
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ahh momo, benim de o iri kara gözlerine bakıp içimde ne var ne yok herşeyi dökmeye ne çok ihtiyacım olduğunu bilsen, beni de diğer dostların gibi arayıp bulmaya çalışır mıydın acaba.
Kitapta momo denilen kimsesiz, küçük bir kız çocuğunun bulunduğu çevreyi nasıl renklendirdiği ve dostlarını kurtarmak için girdiği maceraların anlatıldığı, akıcı ve sade bir dille yazılmış hikayesi anlatılmaktadır.
Momo, zaman yönetimi konusunda insanlara ders kitabi olacak cinsten çok keyifli bir kitap. Öyle ki kitabın bitmesini istemiyorsunuz. İnsanların aslında çalışmak, geçinmek, statü sahibi olmak veya daha çok zaman artırmak için neleri ihmal ettiğini apaçık gözler önüne seriyor.
İnanıyorum ki bu kitabı okuduktan sonra çevrenize ve kendinize bakış açınız kesinlikle değişecektir.
Çocuk-yetişkin demeden her insana tavsiye edeceğim bir kitap. Şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Çok çok çok beğendiğim, bitmesini istemediğim bir kitap oldu. Anlatımındaki akıcılık kişilere ve olaylara yüklediği sübliminal anlamlar hele bir de bunları çözdükçe aldığım keyfi buraya aktarmam imkansız.
Bir kitabın sonsöz kısmı bu kadar mı odak toplar kendine hayran bıraktırır.
Benim için dopdolu düşündüren ve heyecanlandıran ender bir yapıt oldu. Kesinlikle okunmalı ve tavsiye edilmeli
Kitap fazlaca karışık ve kopuktu. Ütopya denen yerin yaşayış sistemini, din, kültür, dünyaya bakış açılarını gösteren yer yer güzel yer yer de günümüz şehirlerine uydurulmasının imkansız olduğu düşündüğüm güzel bir eser. Bazı kısım çelişkilerde görmedim değil. Örneğin sosyalizm üzerine kurulu bir sistemden söz ediliyor ama kölelik var, kölelik varsa eşitlik yok demektir eşitlik yoksa da sosyalizm yok demektir. Demek ki sosyalizm temelli bir yer değil. Aslında komünizm sistemli sosyalist bir yer anlatılıyor demek daha doğru olur. Mülkiyet kavramının ortadan kaldırıldığında ve kişilerin üstlerine düşen görevleri layığıyla yerine getirdiklerinde insanların nasıl da mutlu, huzurlu ve refah içerisinde yaşadığı aktarılmaktadır.
Ütopya'yı Thomas more kendi ağzıyla anlatıyor olduğunu sanıyodum ama değilmiş more bunu sözde oraya gitmiş oralarda kalıp herşeylerini öğrenmiş olan Raphael Hythloday'nın ağzında dinleyip yazıyormuş. Pek önemli değil ama kendi azıyla yazsaymış olsa daha bir beklentim karşılanırdı. O kısma çok şaşırdım ve hayal kırıklığına uğradığımı söylemeliyim.
Son olarak yayınevinden de sözetmek istiyorum. 'Alter yayınevi' tam bir rezalet. Bir kitap anca bu kadar özensiz ve kötü basılabilir. Hiç mi açıp bakmadınız kelimelerin yanlışlığı sayfa sayılarının yanlış düzeltilmesi ve daha neler neler neyse okuyacaklara sesleniyorum Alter Yayınevinden uzak durun farklı yayın evinden okuyun.
Yer yer Sürükleyici, etkileyici, akıcı, heyecan da verdi ama nedense beğenmedim. Hikayeler aceleye getirilmiş gibi belki de doyurmadı eksik geldi bana. Tekrar eder gibi geldi, pek şaşırtmadı az biraz da kısa geldi, olaylar tam alevlenecek derken bir bakmışsın çözülmüş ve bitmiş.
Acaba beklentim mi çok yüksekti anlamadım ama okumak isteyene tavsiye veremem. Okuyacağınız zaman da hikayelere bayılmayacağınızdan eminim. Kitapta duygu bakımından çok şey var ama üzgünüm ki hiçbiri doyurur dozda değil.
Ve ve kötü şeyler yazdığımda kendimi hep kötü hissederim öyle bol keseden eleştiriyorum, kötülüyorum, beğenmedim diyorum da acaba daha iyisini yapabilir miyim veya düzeltme şansım olsa bundan keyiflisini oluşturabilir miyim diye, cevapım kesinlikle 'yapamam ne haddime' olur. Şikayetim sadece güzel hikayelerin heba oluşundan üzerinde daha fazla durulsa tadına doyulmayacak ürünler meydana geleceğinden eminim ama olmamış işte bir holmes hayranı olarak diyorum ki beyenmediğim=((
Gerçi bir kitabını daha okumuştum onu da beğenmemiştim sanırım hayranlığım film ve dizilerinden=))
Not:Yazıların büyük olması gözleri yormama yönünden iyi bir artı Martı Yayınlarını beğenmememe rağmen sayfa sayısına önemsemeden, büyük büyük basmışlar o yönden de yayınevini taktir etmedim değil.
