Sayfa 112'den bir bölüm:Edebiyat
"Neden mi? Bir bildiğim vardı elbet. Bir gün sana, pastacılık yaparak insanları, dünyayı daha kolay tanıyorum demiştim. Hatırladın mı?"
"Evet."
"Dünyayı, insanları tanımak yetmez. Dünyayı değiştirmek de gerekir. Masallarım gittikleri evlerdeki insanların yaşamlarını değiştirdi. Farkında mısın?"
Dağınık ve herkes tarafından olağanüstü tuhaf gözle bakılan bir kadına yanlış bir sipariş işlemi sonucu konserve kutusunda, kadınla zıt özellikler gösteren bir çocuk gönderiliyor. Yazar, bu kitapta bizi zıtlıklarla ve ikilemlerle buluşturuyor. "Böyle bir durumda ne yapmalı?" İnsan hep uslu mu olmalı yoksa hep zıt mı olmalı?
Sık sık şu ifadelerle duruma aydınlık getiriyor aslında: Olağandışı durumlar, olağandışı önlemlerin alınmasını gerektirir!
Yazar bence kendin olacaksın, durum neyi gerektiriyorsa ona uygun çözümler bulmalısın diyor ve bazen "yanlış" yapman gerekiyorsa yapmalısın.
Konrad Ya da Konserve Kutusundan Çıkan ÇocukChristine Nöstlinger · Günışığı Kitaplığı · 2014429 okunma
Dedemin Bakkalı'na Dair Birkaç SözEdebiyat
Şermin Yaşar'ın okuduğum ilk kitabı oldu. Yakın zamanlarda Kelime Müzesi'ne dair haberlerle karşılaşmıştım. Şermin Yaşar, çocukluğunda, çocukluğuyla yaşayan bir yazar. Şair Didem Madak'ın şiirlerindekine benzer bir hissiyatı sezdim onda okurken çocukluktan kalan, çocukla birlikte yaşayan bir edebiyatı. Edebiyat'ın çocukluğuna giriş yaptım onun kitabıyla. Dilini ve anlatımını başarılı buldum. Dış gözden insanı yansıtmış bizlere, güzel notlar çıkarmış, çocukluğun masum düşüncelerini ve davranışlarını katmış kitaba, yetişkinlerin ve çocukların gözünden nasıllığını. Kitabı öneririm, yalnız çocuklara değil herkese.
Alıntılanacak çok şey var fakat ben burada 196. sayfadaki 10. Madde'ye yer vermek istedim:
"Belki de haklılar. Onlar yetişkin ama ben çocuğum. Benim hiçbir şey bilmediğimi sanıyorlar. Hiçbir şeye üzülmediğimi, işimin gücümün yaramazlık olduğunu sanıyorlar. Bir gün onlara çok yanıldıklarını göstereceğim. Bunun için okumam lazım. Okuyacağım, sınıf birincisi, hatta okul birincisi olacağım. Üniversiteye de giderim. Hepsinin ağzı açık kalır. Görür onlar... Hani hep bana "Sen kime çektin?"diye çemkirip duruyorlar ya... İşte o gün sıraya girecekler, 'Bana çektin, aynı bensin, bana çok benziyorsun!' diyecekler. Bugün 'Bıktım senden!' diyenler, o gün benim için ağlayacaklar... Göreceksin...
Şimdilik hoşçakal defterim.
Bunlarla vakit kaybedemem, çok işim var, daha büyüyüp adam olacağım..."
Şair Evlenmesi Hakkında Birkaç SözEdebiyat
Evlenen neden şairdir? Şair, neden görücü usulü evliliğe maruz kalır? O zamanın töre adetlerinde neden büyük kız evlenmeden küçük kız evlenemez ve böyle bir durumun gerçekleşmesi utanç sayılır? Şair
"içimizden gelen bir şeyi yazıyorsak
içimizden gidenlere çare bulamıyoruz demektir"
Bülent Parlak, denildiğinde "burukluk" gelir aklıma, izdiham gelir, İzdiham' ın sembolü kargalar gelir. O kadar kuş içinde neden karga dersiniz? Kargalar da buruk değil midir, yakınmaz mı sevilmemekten?
Onun şiirlerinin temasında insanların saf ve güzel kalması bulunur, kavgası bu düzeni değiştiren dünyayladır:
"bütün halkları
birer müşteriye dönüştüren dünyaya artık yüz çeviriyorum."
Aşka duyarlıdır, dünyada olup bitenlere duyarlıdır fakat külfeti vardır elbet:
"yaşamak iyi gelmiyor hiçbir sancımıza"
Zaman zaman kendim de dâhil olarak cumhuriyet sonrası şairlerin şiirlerinde, şairin zihninde içinden çıkamadığı durumların karışıklığının mısrâlarını görürüm, Bülent Abi'nin şiirlerini okurken de örneklerine rastladım. Yine de bu karışıklıkların, külfetlerin ağırlığından inancıyla kurtulur şiirde, her ne kadar kendini narince şiirle katlettiğini söylese de:
"nezaket yoksa bile Allah her zaman vardır"
