Bir kimya meselesi/ Bonnie Garmus/416 sayfa/Roman
Roman çok akıcı. Kendini okutturuyor.
Baş kahraman Elizabeth.
O’nun hayatını, yaşadıklarını, sıkıntılarını, zor bir iş olan anne olmayı, aksiyonunu, hiçbir zaman pes etmemesini ve mücadele azmini anlatıyor.
Kitapta:
1960’lı yıllarda nikahsız birliktelik, erkek arkadaşının ölümü sonrası kızıyla yalnız kalmak, hem tecavüze uğrayıp hem de çalıştığı enstitüden atılıp işsiz kalmak, dine ve Tanrıya inanmadığını TV ekranlarından söyleyebilmek ve doğru olduğuna inandığı şeyleri hiç ama hiç çekinmeden söylemek bir kadın için hiç de kolay olmadığını,
Elizabeth’in Hastings Araştırma Enstitüsünden atıldıktan sonra bir bilim insanı olmasına rağmen hayata tutunabilmek ve faturalarını ödeyebilmek için KCTV’de yemek programları yaptığını ve sonunda Hastings Araştırma Enstitüsünün Kimya bölüm başkanı olarak çok istediği işine geri döndüğünü,
KCTV Genel Müdürünün;
“Kural bir: Eğlendir. Kural iki: Eğlendir.
Kural üç: Eğlendir." sözleriyle bu sektörün hedefinin toplumu bilgilendirmek değil reyting ve para olduğunu,
Elizabeth’in; “Ten rengine dayalı ayrımcılık hem bilimsel açıdan saçma hem de müthiş bir cehalet belirtisi.” nefis cümlesini,
Erkeklerin hepsi Elizabeth'i kontrol etmek, ona dokunmak, ona hükmetmek, onu susturmak, onu düzeltmek ya da ona ne yapması gerektiğini söylemek istemişlerdi. Elizabeth neden onu kendileri gibi bir insan olarak, bir meslektaş, bir arkadaş olarak, kendilerinin dengi olarak, hatta sokaktaki bir yabancı, arka bahçesine ceset gömdüğünü öğrenmedikleri sürece ister istemez saygı duyacakları biri olarak göremediklerini hiç anlamadığını,
Elizabeth’in talihsiz bir şekilde bir defa tecavüze uğrarken, bir defa da tecavüzden son anda kurtulduğunu,
Erkek arkadaşı ve saygın bilim adamı Calvin’in küçükken