Kalpteki benek
@Kalptekibenek
261 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Bu kitabı okumak için mideniz sağlam olmalı
Merhablar,
Körlük kitabında ışıklı bir görme bozukluğunun salgın şeklinde tüm dünyaya yayılması sonrası yaşananları okuyoruz. 1-2 kişi hasta olursa gerisi onlara bakabilir bu kolay iş, ama günümüzde hiçbirimiz gerçekten üretmezken, birilerinin yiyecekleri marketlere üretip taşıyıp getirmesiyle beslenirken eğer herkes görmez olursa ne olurdu? Marketlere yiyecek taşıyan o ağ çöktüğü anda. İnsanlar bir anda kör olma korkusuyla araç bile kullanamaz olduğunda.
Hangi dünyada olursak olalım bu kadarını ben de hayal edemezdim. Ne okudum ben ya dedirtiyor insana. Yazarın ilk 
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okuyup çok sevmiştim. O yüzden ilk fırsatta herkesin okuduğum körlük ve görmek kitaplarını aldım. Ama bundan sonra diğerlerini okuyabilir miyim emin değilim. Herkesin deli gibi okuduğu kitap bu muymuş, insanlar bunu nasıl okuyor dedirtti. Yanlış anlaşılmasın eleştirdiğim asla edebi yön, yazarın kalemi falan değil. 
José Saramago 'nun kendine has bir tarzı var. Paragrafsız yazar derler ona ve bu yüzden seviyorum ancak. Bu kitabı hiçbir kadın yazamazdı, yazmazdı. Benim eleştirdiğim çirkin erkek beyni. Erkekler kötülük düşününce illa akıllarına karşı cinse yapılan cinsel suçlar geliyor. Müslüman kadın beynim o ortalarda okuduğum şeyleri asla kabul edemedi. Hatta başlarda okuduklarımı da edemedi. Biz düşeni kaldırmak, eksiği tamamlamak yardım etmek üzere kodlanmışız. Askerlerin körlere böcek, zombi gibi davranmasını da asla anlayamadım. Öldürüp kurtulma isteklerini de, ilaç isteyenlere yardım etmemelerini de. Yazar aslında kitapta iyi ve kötü insanları çok net anlatmış. Askerlerin arasında da yardım etmek isteyenler vardı, en azından öldürmeye karşı olanlar. E karantina sürecinde dışardan yemekleri de yardımseverler yapıyordu.
Pandemiyi aklı başında yaşayanlar bilir ki çinde ilk virüs çıktığında da
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okuyup çok sevmiştim. O yüzden ilk fırsatta herkesin okuduğum körlük ve görmek kitaplarını aldım. Ama bundan sonra diğerlerini okuyabilir miyim emin değilim. Herkesin deli gibi okuduğu kitap bu muymuş, insanlar bunu nasıl okuyor dedirtti. Yanlış anlaşılmasın eleştirdiğim asla edebi yön, yazarın kalemi falan değil. José Saramago 'nun kendine has bir tarzı var. Paragrafsız yazar derler ona ve bu yüzden seviyorum ancak. Bu kitabı hiçbir kadın yazamazdı, yazmazdı. Benim eleştirdiğim çirkin erkek beyni. Erkekler kötülük düşününce illa akıllarına karşı cinse yapılan cinsel suçlar geliyor. Müslüman kadın beynim o ortalarda okuduğum şeyleri asla kabul edemedi. Hatta başlarda okuduklarımı da edemedi. Biz düşeni kaldırmak, eksiği tamamlamak yardım etmek üzere kodlanmışız. Askerlerin körlere böcek, zombi gibi davranmasını da asla anlayamadım. Öldürüp kurtulma isteklerini de, ilaç isteyenlere yardım etmemelerini de. Yazar aslında kitapta iyi ve kötü insanları çok net anlatmış. Askerlerin arasında da yardım etmek isteyenler vardı, en azından öldürmeye karşı olanlar. E karantina sürecinde dışardan yemekleri de yardımseverler yapıyordu.
Pandemiyi aklı başında yaşayanlar bilir ki çinde ilk virüs çıktığında da
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Merhabalar merhabalar,
İlk defa bir şiir kitabı okudum desem ne tepki verirdiniz? Şiirciler ve romancılar diye ikiye ayrılıyor sanki okur kitlesi, her şeyde böyle değil miyiz? Hatta zorlasak, daha da ayrılırız: kimisi kurgu okuyanları eleştirir, kimisi kişisel gelişim okuyanları. Bence hepsine ihtiyacımız var; hiçbir türe küsmemeliyiz. Ama bazı türler için ek teşvik gerek cidden. If it wasn't for BDK, I wouldn't have read a poem book. Yani kitap grubum sağolsun yine yeni bir kitap türü kilidim açıldı çok mutluyum.
İlk şiir kitabımı da bitirdim az önce. Şiirler başkaymış, kurguya benzemiyor. Sana bir sürü şey anlatıyor ama az kelimeyle. Bir de bunu 
Işıl Madak la söyleşi yaptıktan sonra okuma şerefine nail oldum. Şaşırdığım bir bilgi de Didem Hanım'ın bir zamanlar tesettüre girmesi oldu. Elimdeki bu kitabı yazdığı dönemlermiş sevgili kardeşinin anlattığına göre. Bu gözle kitabı okumak şairi daha iyi anlamamı sağladı.
Şiirler gerçekten başka bir dünya. İçine işliyor, çok farklı duygular uyandırıyor, bilmediğin kapılar açıyor göğsünde. Ama bir yandan da şiirle aramın çok da olmadığını fark ettim. Şimdiye kadar hiç şiir kitabı okumamıştım; kendi kendime durduk yerde "hadi şiir okuyayım" demek bana hâlâ biraz garip geliyor.
Romanlar, kurgular ve kurgu dışı eserler bana daha tanıdık. Kurgu da olsa başka birinin hikâyesini okuyup bakış açına yeni bir pencere açıyorsun; kurgu dışı eserler ise zaten sana bir şeyler öğretmek için var. Şiir ise bana biraz farklı hissettirdi. Sanki doğrudan şairin kalbine açılan bir kapı gibi. Yaptığı işleri takip ettiğim, aralara sızdırdığı küçük ayrıntılardan hayatlarını tanıdığımı hissettiğim insanlar oluyor bazen. Şiir kitabı okumak da bana tam olarak bunu hissettirdi.
Belki sürekli şiir okumam ama iyi ki okumuşum. Kesinlikle hoşuma gitti.
Işıl Madak la söyleşi yaptıktan sonra okuma şerefine nail oldum. Şaşırdığım bir bilgi de Didem Hanım'ın bir zamanlar tesettüre girmesi oldu. Elimdeki bu kitabı yazdığı dönemlermiş sevgili kardeşinin anlattığına göre. Bu gözle kitabı okumak şairi daha iyi anlamamı sağladı.
Şiirler gerçekten başka bir dünya. İçine işliyor, çok farklı duygular uyandırıyor, bilmediğin kapılar açıyor göğsünde. Ama bir yandan da şiirle aramın çok da olmadığını fark ettim. Şimdiye kadar hiç şiir kitabı okumamıştım; kendi kendime durduk yerde "hadi şiir okuyayım" demek bana hâlâ biraz garip geliyor.
Romanlar, kurgular ve kurgu dışı eserler bana daha tanıdık. Kurgu da olsa başka birinin hikâyesini okuyup bakış açına yeni bir pencere açıyorsun; kurgu dışı eserler ise zaten sana bir şeyler öğretmek için var. Şiir ise bana biraz farklı hissettirdi. Sanki doğrudan şairin kalbine açılan bir kapı gibi. Yaptığı işleri takip ettiğim, aralara sızdırdığı küçük ayrıntılardan hayatlarını tanıdığımı hissettiğim insanlar oluyor bazen. Şiir kitabı okumak da bana tam olarak bunu hissettirdi.
Belki sürekli şiir okumam ama iyi ki okumuşum. Kesinlikle hoşuma gitti.
Merhabalar merhabalar,
İlk psikoloji kitabımla karşınızdayım. Yani sanırım ilk okuduğum emin değilim. İlk beyhan budak orası kesin. Kendisini uzun yıllardır takip ediyorum severim de ama hiç kitabını almamışım şimdiye kadar. Sanırım gerek duymadım galiba da haklıymışım. Kitap kesinlikle okuması çok keyifliydi akıcıydı. Cidden fayda sağlayacak yerleri de var ama bana değil. Anlatııklarının yarısını zaten biliyorum ve uyguluyorum oldum 
Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü kitabında da benzerlerini hissetmiştim. Ama tutunamayanlardan sonra iyi geldi orası kesin :)
Psikoloji kitabı için daha ne konuşulur bilemedim. Kitapların bi zamanı olduğuna hala gönülden inaniyorum sizin için zamanı geldiyse durmayın okutun
İYi okumalar
Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü kitabında da benzerlerini hissetmiştim. Ama tutunamayanlardan sonra iyi geldi orası kesin :)
Psikoloji kitabı için daha ne konuşulur bilemedim. Kitapların bi zamanı olduğuna hala gönülden inaniyorum sizin için zamanı geldiyse durmayın okutun
İYi okumalar
Merhabalar merhbalar,
Bugün herkesin bildiği ama pek azının gerçekten okuduğu o kitapla karşınızdayım. Baştan söylemeliyim ki tutunmak gerçekten çok zor. İlk yarıda arkadaşını kaybeden Turgut'un yasını okurken kitap ilerledikçe tüm oğuz atay kitaplarında olduğu gibi karmaşıklaşıyor ve okuması ilerlemesi takip etmesi zor bir hal alıyor. Ha okudğum için çok mutluyum ama 2 ayımı aldı yani cidden tamamlaması zormuş bitiremeyenlere hak verdim. Sadece olay anlatımı olmadığı için okuması zor değil. Genel bi zorluğu var.
Yazar bu kitapla arkadaşının intiharıyla başa çıkmaya çalışan Turgut'u anlatır. Kah arkadaşına kafayı takıp hayattan kopar kah hayata o kadar gömülür ki tüm olan biteni unutur. Gerçek bir yaşam anlatısı. Yer yer içimize dönüp bakmamızı da sağlar. "Hiç arayan olmaz mı bu kadıncağızı?" diyerek ölenlerin yakınlarına sahip çıkma ihtiyacımızı da hatırlatır.
Kitabın değindiği çok önemli noktalar da var. Hayat dersi niteliğinde. Altını çizerek kenarını kıvırarak gerekirse kitabı iyiye bölüp yeniden kaplayarak, 
Beyhan Budak ın deyimiyle hakkını vererek okudum. Herm herkesin bildiği hem de olay örgüsü pek de olamayan bir kitap olduğundan daha ne anlatılır bilemedim. Direnebilecek herkesin okumasını tavsiye edeceğim bir kitap.
Keyifli okumalar
Beyhan Budak ın deyimiyle hakkını vererek okudum. Herm herkesin bildiği hem de olay örgüsü pek de olamayan bir kitap olduğundan daha ne anlatılır bilemedim. Direnebilecek herkesin okumasını tavsiye edeceğim bir kitap.
Keyifli okumalar
Merhabalar merhabalar,
Bugün inanılmaz popüler olan o kitap ile karşınızdayım. Bir furya okuyalım dedik; peki değdi mi? Açık konuşmak gerekirse: Evet, değdi.
Kitapta çok fazla klişe var, bunu inkâr edemem. Hatta başlangıcı bana göre zayıf. Okumayı düşünenlere önerim: İlk yüz sayfaya biraz sabredin. Sonrasında hikâye daha akıcı bir hâl alıyor. Yer yer “atla geç” yapılabilecek bölümler var; çok büyük bir şey kaybettirmiyor. Bazı hayat dersleri ise biraz fazla “göze sokularak” verilmiş. Üstelik bir yanlış anlaşılma/plot twist eklenmiş ama altından ne çıkacağını önceden tahmin etmek zor değil. Sağdan soldan duyduğumuz bütün “manidar” hikâyeler sanki bir araya toplanmış gibi.
(Bu noktada övdüm mü gömdüm mü ben de emin değilim ama kitap tam olarak böyle bir yerde duruyor.)
Edebi açıdan çok okuyanları tatmin etmeyebilir. Kurgusu, derinliği ve mesajı işleyiş biçimi bakımından eksikleri var. Ama kesinlikle “keşke okumasaydım” dediğim bir kitap da değil. Tüm kusurlarına rağmen insana bir şey katıyor; en azından durup kendi hayatını ve düşünce sistemini sorgulatıyor.
Baş karakter, zorla/iknayla çıktığı ruhani bir yolculukta başlangıçta hasta arkadaşına çare ararken aslında iyileşenin kendisi olduğunu fark ediyor. Bu dönüşüm kısmı kitabın en güçlü yanı bence. Katıldığım öğretiler de oldu, “buna pek katılmıyorum” dediklerim de. Eğer benim gibi daha optimistik biriyseniz kitap size çok büyük bir aydınlanma yaşatmayabilir ama yine de bir şeyler bırakır. Daha karamsar okurlardan “çok iyi geldi” yorumlarını da duydum; bu yüzden başkalarına önermek konusunda içim rahat.
Puan kısmı ise zor. Aynı anda hem çok iyi hem çok eksik bir kitap gibi. 8 desem fazla övmüş olurum, 5 desem haksızlık etmiş olurum. Sanırım en adil not: 6/10.
