"Selam sana, her şeyin başında esen kısa ilkbaharı yaşamın!
Gün gelir her şey yeniden dirilir, yitip giden sadece biçimdir.
Kuşaklar kuşakları izler hep yücelme peşinde; tür türü yaratır.
Bitmek bilmez çağlar boyunca; dünyalar geçer, dünyalar gelir!
Hayatın keyfini çıkar,sen baharın kenarından açan çiçek; sonsuz şerefi överek tadına var şu kısa ömrünün.
Sende yarat değerini, dünyaya kat; küçük ve ürkek, bir nefes çek yettiğince, sonsuz günün havasından."
Derinliklerden korkuyorsunuz, sizi korkutmalı çünkü gelecek olanın yolu ondan geçiyor. Korku ve kuşkunun ayartmasına kapılmamalısınız ve aynı zamanda korkunuzun haklı olduğunu ve kuşkunuzun mantıklı olduğunu sonuna kadar kabul etmelisiniz. Yoksa nasıl gerçek bir ayartma ve gerçek bir üstesinden gelme olabilir?
Deniz durgun ve derin;
Sinesinde yatan her şey uykuya dalmış;
Tek bir adım atıp bütün acılarına son verdin,
Daldın, kabarcıklar çıkarıp battın ve yok oldun.