Kamer
@Kamer_simsek
Şu anda okuduğu kitaplar
Heyecan duymayan bir kalp ölmüş değil midir?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabı okuduğum süre zarfında hissettiğim en yoğun duygu "utanma" oldu. Kendi kültürümü yaşatmak için hiçbir şey yapmadığımı, dilimi yok olmaktan kurtarmak için hiçbir çabaya girişmediğimi üzülerek fark ettim.
Mehmet Uzun’un Nar Çiçekleri kitabı, sadece bir roman değildi benim için. Sayfaları çevirdikçe sanki kendi içime, kendi geçmişime doğru bir yolculuğa çıktım. Her cümlede dilin, kültürün, hafızanın ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha hissettim. Kitap bana “sen neredesin, sen ne yapıyorsun?” diye sordu adeta.
Okurken bazen boğazım düğümlendi, bazen gözlerim doldu. Çünkü orada anlatılanlar sadece karakterlerin hikâyesi değil, biraz da bizim hikâyemizdi. Nar çiçekleri nasıl toprağa kök salıp var oluyorsa, biz de köklerimize sahip çıkarsak var olabileceğiz.
Bu kitap bana unuttuğum şeyleri hatırlattı. Dilime, kültürüme, geçmişime yeniden sarılmam gerektiğini öğretti. Kendi içimde bir utancı tetikledi belki ama aynı zamanda bana umut da verdi. Çünkü hala geç değil, hala yapılacak çok şey var.
Bulutların arasından ışıldayan Diyarbakır'a uzunca bir süre baktın, kendi kendine, " kürdün acılı tarihine tanık olan bu şehr-i muazzam, kürdün mutluluğuna da tanık olacaktır" dedin
İlkokulda kendi anadilim olan Kürtçe ile değil, Türkçe ile okuyup yazdım, kendimi ifade ettim. Türkçe benim eğitim ve entelektüel dilim oldu. Çünkü Kürtçe yasaktı.