Kamikaze
@KamileDG
18 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
7/10
Beğendi
·8 günde okudu
·Okunma: 17 Nisan 2026 01:57
·2026 7. kitabı
Reklam
İçimizdeki Vahşetin Çağrısı
Spoiler içerir
Jack London’ın Vahşetin Çağrısı adlı kitabında, hayata Buck adında bir köpeğin gözünden bakıyoruz. Buck, başlangıçta güzel bir evde, sevgiyle büyütülen bir köpektir. Ancak kaçırılıp satılmasıyla birlikte hayatı tamamen değişir. Kitap, onun bu dönüşümünü anlatırken aslında yalnızca bir köpeğin hikâyesini değil, hayatın sert ve kaçınılmaz gerçeklerini de derinden hissettirir.
Bu hikâyeyi etkileyici kılan şey, Buck’ın yaşadığı değişimin bize hiç de yabancı gelmemesidir. Evinde güvenli ve rahat bir yaşam sürerken bir anda zorlu koşulların içine düşmesi, hayatın insanı ne kadar hızlı dönüştürebileceğini gösterir. Kanada’da kızak köpeği olarak çalıştırıldığı süreçte önce disiplini, ardından da gücün kimde olduğunu öğrenir. Elinde sopa olanın otoritesini kabul etmek zorunda kalır. Zamanla içgüdüleri ağır basar, vahşileşir ve liderliği ele geçirmek ister. Üstelik bunu yalnızca gücüyle değil, zekâsıyla da başarır.
Ancak bu dönüşüm yalnızca fiziksel değildir. Buck’ın içinde bastırılamayan bir yön uyanır; bir kez “kanın tadını alır” ve artık geri dönüşü olmayan bir yola girer. İşte tam bu noktada hikâye, bir hayvanın ötesine geçerek insanın iç dünyasına dokunur.
Çünkü ben de bu hikâyeyi okurken kendime dönmeden edemedim.
Bizler de bir zamanlar korunarak, belki de “pamuklara sarılarak” büyütülmedik mi? Ancak hayat, karşılaştığımız insanlar ve ayakta kalma zorunluluğu bizi bambaşka birine dönüştürmedi mi? Bugün aynaya baktığımda, yetiştirildiğim kişiyle aynı olmadığımı fark ediyorum. İçimde bir mücadele, bir direnç ve belki de bir “vahşilik” var.
Fakat burada önemli olan, bu vahşiliğin varlığı değil; onu nasıl yönettiğimizdir. Çünkü insanı insan yapan şey, içindeki sertliği tamamen yok etmek değil, onu kontrol edebilmek ve doğru yere kanalize edebilmektir.
Bittiğinde Karakterleri Düşünmeye Devam Ettiren Bir Kitap
Pia Mater, kelimenin tam anlamıyla mükemmel bir romandı. Baştan sona çok sürükleyici, insanı içine çeken ve merak duygusunu hiç düşürmeyen bir kitap.
Roman nöro-roman türünde ve bunu gerçekten hissettiriyor. Hafıza, bilinç, biyolojik saat ve beynin işleyişi gibi nöroloji temelli konular hikâyenin içine çok doğal bir şekilde yerleştirilmiş. Bilimsel bölümler yer yer yoğunlaşsa da beni hiç rahatsız etmedi; aksine keyif alarak okudum. Özellikle karakterlerin kendi aralarında bu konular üzerine konuşmalarını okumak oldukça zevkliydi. “Sinek ve insan için zaman aynı mıdır?” sorusu etrafında kurulan anlatı bana farklı ve etkileyici bir okuma deneyimi sundu.
Kitabın başlarında daha basit ilişkiler üzerinden ilerleyecek bir hikâye bekliyordum; ancak ilişkiler beklediğimden çok daha derin ve beklenmedik çıktı. Karakterler genel olarak çok iyi yazılmış. Geçmişlerini öğrendiğimiz karakterlerde üzülmemek zor. Alef özelinde ise okurken ciddi anlamda rahatsız oldum; onun bakış açısından okuduğum sayfalarda kendimi karşısında konumlandırmadan duramadım. Bu rahatsızlık hissi bile karakterin ne kadar güçlü yazıldığını gösteriyor.
Kitap bittiğinde aklımda en çok kalan şey, karakterlerin sonrasında hayatlarının nasıl devam ettiği sorusu oldu. Bana göre bu kitap herkese hitap edebilir. Sadece bilimsel kısımlarda bazı okurlar biraz zorlanabilir ancak bu bölümler kesinlikle boğucu değil.
Sürükleyici olduğu kadar düşündüren ve etkisi kitabı kapattıktan sonra da devam eden bir roman.
Reklam