Kamile

Aynanın karşısında söylemiyordum kendi kendime: " Senin derdin o kadar derin ki, gözlerinden belli oluyor. Ağlayacak olsan, gözyaşı gözlerinin derinliklerinden gelir; belki hiç gelmez!"
Sayfa 61
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yeni bir çevreye, dünyaya girmiştim sanki. Nefret ettiğim dünyada yeniden doğmuş gibiydim. Her halükârda yeniden hayatı yakalamıştım.
Sayfa 59
Hayat soğukkanlılıkla, umursamadan herkesin maskesini kendine gösterir. Sanırım herkesin birkaç yüzü var. Kimileri maskelerin birini kullanır sürekli
Sayfa 58
Başıma sık sık gelen bir durum :/
Hiç kimsenin başına gelmedi mi acaba? Hani kişi ansızın, hiçbir sebep yokken düşünceye dalar, öyle derin düşünceye dalar ki, zamanı, mekânı unutur, neyi düşündüğünü bile bilmez. Daha sonra kendi dış dünyasına tekrar aşina olmaya çalışır. İşte bu, ölümün sesidir.
Sayfa 57
Sadece ölüm yalan söylemez! Ölüm geldi mi, bütün kuruntuları yok eder. Biz ölümün çocuğuyuz . Dünyanın aldatmacalarından bizi ölüm kurtarır. Hayatın içinden bize seslenir, yanına çağırır.
Sayfa 57