Kevser işte; uyur, okur, yer, okur, aşık olur, okur, üzülür, okur, sevinir, okur, şarkı söyler, okur, gülümser, okur ve biraz daha yazıp ardından okur.
...Birinin yüzü iyi niyetle parlarken diğerinin yüzünde şeytanı görmek mümkündü. Kötülük (ki bunun insanın ölümcül yanı olduğuna inanıyorum), Edward Hyde'ın vücuduna çirkinlik ve çarpıklık olarak yansımıştı. Fakat aynada bu çirkin figüre baktığımda kötü hissetmedim, onu çok sevmiştim.
Ne de olsa bu kişi de bendim...
"...Güçlü insanlar güçlerini korumak için haydutlar tutar ve yasadışı işlerini onlara yaptırırlar, böylece kendi isimlerini asla lekelenmez. Bense tamamen zevk için suç işliyordum."
"Ah Bey!.. Bey!.. Yoluna ölmek benim için düğün bayramdı. Bir kere adımı anmadın... Bir kere yüzüme bakmadın... Senin için ölürken yine ahrete mahzun gidiyorum... Kaderim böyleymiş! Ah! Bir kere mezarıma olsun geleceğini bilsem! Yok, ben hâlâ deliliğimden geçmemişim..."