Kevser
@Karakev
Kevser işte; uyur, okur, yer, okur, aşık olur, okur, üzülür, okur, sevinir, okur, şarkı söyler, okur, gülümser, okur ve biraz daha yazıp ardından okur.
"...Ah! Bir söz söylemiyor. Niçin söylesin? Niçin söylesin? Ben onu öldürmek istedim. O benim yoluma can verdi de giderken yüzüne bile bakmadım. Dilâşup, ben sana acımadım, sen de bana acımayacak mısın?""
"...Ah! Ben kimim ki size acıyacağım? Sizden ayrılıp da ölmediğim, meğer yolunuza can vermek içinmiş. Ben sizin için ölüyorum, siz de sadakatimi bildiniz de başucumda ağlıyorsunuz, değil mi? Allah aşkına bana acımayınız. Bin yıl yatağınızda yatmış olsaydım, dünyada şöylece kucağınıza yaslanıp ahrete gitmekten daha büyük bir lezzet bulamazdım..."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"İyd-i ekberdir şehid-i aşkına derse o mah,
Bir nigâh- rahm edip biçâre kurbanım mıdır?"
"Büyük bayramdır o ay yüzlü, aşkının şehidine acıyarak bir bakıp da "Zavallı, kurbanım mıdır?" derse."
"Fıskın envâında yüz bin kerre ettim cüst-cû,
İllet-i âlâm-ı ye'se bulmadım bir çare ben."
"Günahın her çeşidinde yüz bin defa aradığım hâlde, ümitsizlik derdine bir çare bulamadım."
"Çeşmimde yine aksin eder hüsnünü seyrân,
Gayriyete râmı olur gayret-i didar?"
"Gözlerimde güzelliğinin yansıması dolaşır,
Başkasına razı olur mu bu gözün gayreti?"
Bir Karara Bin Yaşam TabiidirDuygu ve Düşünce
Verilen kararların niteliğiyle değilde sonuçlarıyla daha ziyade ilgilenen bir olayı inceliyor hikâye. Olabilecek, her an her şeyin her kimsenin başına gelebileceğini ve sonucun tam olarak kimleri etkilediğine kafa yoruyor.
Affetmekten kaçıyor.
Biraz da ölümden bahsediyor. Kâh bir satırında sorumluluğunu hissediyorsunuz ve sorumsuzluğun devamının neler olabileceğini tartışıyorsunuz, kâh yeni bir evlilikte bekleyişlere eşlik ediyorsunuz.., kâh sonunu bildiğiniz o satırlar sizi üzüyor ve biraz da gereksiz dalıp giden sohbetin esiri ediyorken konudan sapıyorsunuz, kâh da bu kısa öykünün silinmeyecek izlerini, sonların yalnızca son olarak kaldığını ama hayatın devam ettiğini, gidişatın izlerinden fark ediyorsunuz.
Ve size ne de yazık:
Üzülmüyor, okuyor ve yalnızca devam ediyorsunuz.